Światłość świata (obraz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Światłość świata
Światłość świata
Malarz William Holman Hunt
Rok wykonania 1853-54
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 125 x 60 cm
Muzeum Keble College

Światłość świata (ang. The Light of the World) – obraz angielskiego malarza Williama Holmana Hunta, jednego z założycieli Bractwa Prerafaelitów.

Obraz powstawał w latach 1853-54, początkowo w prowizorycznym baraku w Worcester Park Farm w Surrey, później w pracowni artysty. Dla uzyskania lepszych efektów Hunt pracował nocą, przy świetle lampy. Dzieło wystawiono w Royal Gallery, obecnie znajduje się w bocznej kaplicy Keble College w Oksfordzie.

Po pięćdziesięciu latach starzejący się Hunt wykonał replikę obrazu, znajdującą się obecnie w Katedrze św. Pawła w Londynie[1]. W Manchester Art Gallery znajduje się kolejna, niewielka autorska kopia Światłości świata (49,8 × 26,1 cm)[2].

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Oto stoję u drzwi i kołaczę:
jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy,
wejdę do niego i będę z nim wieczerzał,
a on ze Mną.

Artysta nawiązał do słów znanych z Apokalipsy świętego Jana (Ap 3,20) i przedstawił postać Chrystusa z lampą, kołaczącego do zamkniętych drzwi. Scena rozgrywa się nocą w opuszczonym, zarośniętym chwastami i powyginanymi drzewami ogrodzie, otoczenie symbolizuje grzech i zawiłości życia ludzkiego. Księżyc tworzy nimb wokół głowy Chrystusa, a pod Jego stopami leżą trzy jabłka: zielone, dojrzałe i zgniłe. Być może owoce stanowią alegorię ludzkiego życia, które bez duchowej odnowy ulegnie zepsuciu jak leżące na ziemi jabłka.

Postać Zbawiciela odziana jest w powłóczystą szatę, bez śladów szwów, co oznacza jedność. Na głowie ma podwójną koronę, zwykłą z metalu i połączoną z nią cierniową. Na ramionach można dostrzec ozdobny, królewski płaszcz spięty pektorałem, takim jaki nosili żydowscy arcykapłani. Korona, płaszcz i pektorał symbolizują trzy różne aspekty władzy Jezusa: królewską, prorocką i kapłańską. Jego twarz jest smutna i zatroskana, lewa ręka trzyma lampę oświetlającą drzwi i częściowo szatę. Światło lampy nawiązuje prawdopodobnie do jednego z psalmów: Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce (Ps 119,105) i symbolizuje wiarę.

Drzwi do których puka Chrystus są zamknięte i porośnięte kolczastymi pędami jeżyn. Nie posiadają klamki, więc otworzyć można je jedynie od środka, o ile po drugiej stronie jest ktoś, kto usłyszy pukanie i zechce otworzyć.

Odniesienia[edytuj | edytuj kod]

Obraz Hunta zdobył niezwykłą popularność i został rozpowszechniony w Anglii i Ameryce w postaci rycin i ilustracji. Stał się elementem kultury popularnej, miał wpływ na poezję, muzykę i ilustracje książkowe, często powoływano się niego w kazaniach. Był najważniejszym wizerunkiem Chrystusa w epoce wiktoriańskiej i symbolem ludowej pobożności[3]. Światłość świata stała się bardziej znana od jego twórcy i nadal jest wykorzystywana w pismach i na stronach religijnych[4].

W 1873 Arthur Sullivan skomponował oratorium pt. The Light of the World[5]. Obraz wzmiankowany jest m.in. w powieściach Harper Lee Zabić drozda i Connie Willis Blackout i All Clear, pojawia się też w filmie Terrence’a Malicka Niebiańskie dni.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gabriele Crepaldi: Rossetti i prerafaelici. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 46-47. ISBN 83-60688-07-9.
  • Prerafaelici w serii Wielcy malarze, nr 28, s. 14, ISSN: 1505-9464.