Światosław Szramczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Światosław Szramczenko, ukr. Святослав Шрамченко (ur. 3 maja 1893 r. w Baku, zm. 24 czerwca 1958 r. w Filadelfii) - rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy, minister spraw morskich Ukraińskiej Republiki Ludowej, emigracyjny działacz narodowy, publicysta i pisarz, filatelista

Ukończył gimnazjum w Kijowie, studia prawnicze na uniwersytecie w Sankt Petersburgu, a następnie szkołę gardemarinów i w 1917 r. aleksandrowską akademię wojskowo-prawniczą w tym mieście. Służył w stopniu miczmana we Flocie Bałtyckiej. W styczniu 1918 r. powrócił do Kijowa, gdzie szedł w skład generalnego sekretariatu spraw morskich władz ukraińskich. Objął w stopniu porucznika funkcję starszego adiutanta. Brał udział w pracach przygotowawczych szeregu aktów prawnych dotyczących ukraińskiej floty wojennej. Przewodniczył komisji heraldycznej przy ministerstwie morskim. Pracował nad symboliką morską. W kwietniu tego roku został wysłany przez ministerstwo spraw morskich do Sewastopola, gdzie prowadził negocjacje z dowódcami Floty Czarnomorskiej w celu podporządkowania jej władzom ukraińskim. Po powrocie do Kijowa awansował do stopnia kapitana-lejtnanta. Stanął na czele oddziału organizacyjnego ministerstwa spraw morskich. Od pocz. kwietnia 1919 r. odpowiadał krótko za gospodarkę narodową w rządzie Semena Petlury. Pod koniec kwietnia tego roku został zastępcą ministra, zaś w czerwcu pełniącym obowiązki ministra spraw morskich. Od pocz. lipca ponownie pełnił funkcję zastępcy ministra. Aktywnie współuczestniczył w formowaniu Dywizji Piechoty Morskiej. W Kamieńcu Podolskim współtworzył szkołę gardemarinów, zostając zastępcą dyrektora. Od poł. maja 1920 r. organizował generalny sztab morski. Po internowaniu wojsk ukraińskich pod koniec 1920 r. w Polsce, osadzono go w obozie. Dzięki znajomości kilku języków w 1921 r. został sekretarzem we francuskiej misji wojskowej w Polsce. W 1922 r. zamieszkał w Częstochowie, gdzie od 1924 r. stał na czele tamtejszej diaspory ukraińskiej. Został członkiem Rady Głównej Ukraińskiego Centralnego Komitetu. Pisał liczne artykuły w prasie emigracyjnej (m.in. "За державність", "Табор", "Літописі Червоної Калини"). Był autorem publikacji wojennych, np. "Подъём украинского флага на Черноморской флоте", "Очерк событий в Украинском Черноморском флоте в 1918—1920 годах", "Украинские военно-морские школы 1918—1920 годов", "Закон об украинском флоте и его исполнители". Współorganizował obchody święta "Dzień morza ukraińskiego". W latach 30. był korespondentem wydawanego w Wiedniu czasopisma "Украинский филателист". Od 1941 r. do 1944 r. przewodniczył oddziałowi Ukraińskiego Komitetu Pomocy w okupowanym Chełmie. Po zakończeniu wojny stanął na czele Ukraińskiego Komitetu Pomocy w Erfurcie. W 1950 r. wyjechał do USA. Był członkiem Ukraińskiego Związku Ludowego. Prowadził rubrykę nowości wojskowo-morskich w piśmie "Свобода". Był autorem artykułów wspomnieniowych. Działał w organizacjach filatelistycznych. Miał dużą kolekcję znaczków pocztowych, w tym ukraińskich. Doprowadził do wydania znaczków pocztowych z wizerunkami budowli ukraińskich. Zasłużył się w propagowaniu ukraińskiej filatelistyki.

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Bibliografia

red. Walerij Smolij, Малый словарь истории Украины, 1997

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj