Światowa Konferencja Zielonoświątkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pentekostalizm
PhoenixFirst3.jpg
 PortalKategoria

Światowa Konferencja Zielonoświątkowa – międzynarodowa organizacja stanowiąca porozumienie kościołów zielonoświątkowych z całego świata.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Konferencja odbywa się raz na trzy lata. Pierwsza odbyła się w 1947 r. w Zurychu, w Szwajcarii, z inicjatywy pastora Leonarda Steinera. W 2004 r. miała miejsce szczególna sesja Konferencji poświęcona obchodom upamiętnienia Przebudzenia na Azusa Street.

Sesje[edytuj | edytuj kod]

Lp. Rok Miejscowość Państwo
1. 1947 Zurych  Szwajcaria
2. 1949 Paryż  Francja
3. 1952 Londyn  Wielka Brytania
4. 1955 Sztokholm  Szwecja
5. 1958 Toronto  Kanada
6. 1961 Jerozolima  Izrael
7. 1964 Helsinki  Finlandia
8. 1967 Rio de Janeiro  Brazylia
9. 1970 Dallas  Stany Zjednoczone
10. 1973 Seul  Korea Południowa
11. 1976 Londyn  Wielka Brytania
12. 1979 Vancouver  Kanada
13. 1982 Nairobi  Kenia
14. 1985 Zurych  Szwajcaria
15. 1989 Singapur  Singapur
16. 1992 Oslo  Norwegia
17. 1995 Jerozolima  Izrael
18. 1998 Seul  Korea Południowa
19. 2001 Los Angeles  Stany Zjednoczone
20. 2004 Johannesburg  Republika Południowej Afryki
21. 2007 Surabaja  Indonezja
22. 2010 Sztokholm  Szwecja
23. 2013 Kuala Lumpur  Malezja

Władze[edytuj | edytuj kod]

Obecnym Prezesem Konferencji jest biskup James D. Leggett – generalny superintendent Międzynarodowego Zielonoświątkowego Kościoła Świętości. Wiceprezesami są: pastor dr Lamar Vest (Kościół Boży) oraz pastor dr Prince Guneratnam (Kościół „Kalwaria”, Kuala Lumpur, Malezja).

Artykuły wiary[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie denominacje zielonoświątkowe, akceptujące Artykuły Wiary Światowej Konferencji Zielonoświątkowej mogą ubiegać się o członkostwo w organizacji. Wnioski są rozpatrywane i weryfikowane przez Komisję Doradczą Konferencji.

Wierzymy:

  • że Biblia została natchniona i jedynie ona jest nieomylnym i autorytatywnym Słowem Bożym;
  • że jest jeden Bóg, odwiecznie istniejący w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego;
  • w Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, w Jego narodziny z dziewicy, w Jego bezgrzeszne życie, w Jego cuda, w Jego zastępczą śmierć, która dokonała pojednania poprzez przelanie krwi, w Jego zmartwychwstanie w ciele, w Jego wniebowstąpienie i zasiadanie po prawicy Ojca oraz w Jego osobisty powrót w mocy i chwale;
  • że dla zbawienia zgubionego i grzesznego człowieka odrodzenie z Ducha Świętego przez wiarę w Jezusa Chrystusa jest bezwzględnie konieczne;
  • w chrzest Duchem Świętym, którego potwierdzeniem jest mówienie innymi językami, tak jak Duch poddaje, zgodnie z Księgą Dziejów Apostolskich 2:4, a także w posługiwanie się duchowymi darami i służbami;
  • w służbę Ducha Świętego, którego zamieszkanie w chrześcijaninie umożliwia pobożne życie;
  • w zmartwychwstanie zarówno zbawionych jak i zgubionych; pierwszych do zbawienia ku życiu wiecznemu, drugich do zguby podczas zmartwychwstania ku potępieniu;
  • w Kościół Jezusa Chrystusa i jedność wierzących;
  • w praktyczne zastosowanie wiary chrześcijańskiej w codziennych doświadczeniach i potrzebie służenia ludziom we wszystkich dziedzinach życia, a więc nie tylko duchowej, ale też społecznej, politycznej i materialnej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]