Światowid ze Zbrucza

Z Wikipedii

Światowid

Czas powstania	IX w.
Miejsce przechowywania	Muzeum Archeologiczne w Krakowie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Światowid ze Zbrucza, Idol ze Zbrucza - nazwa kamiennego posągu z IX wieku wydobytego w 1848 roku z rzeki Zbrucz (lewego dopływu Dniestru), w pobliżu wsi Liczkowce koło Husiatynia na Podolu. Jego wysokość to prawie 2,6 m o niemal kwadratowym przekroju szerokości 29-30 cm i waży ok. pół tony. Obecnie znajdujący się w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.

Poza powszechnym poglądem, iż posąg obrazuje Świętowita, tudzież główny panteon bóstw słowiańskich, przypisuje mu się również ikonograficzne wyobrażenie wszechświata. Posąg podzielony jest na trzy poziomy, z których górny przedstawiać ma sferę niebiańską, bogów; środkowy - ziemską, ludzką; dolny - zaświaty. Według innej koncepcji strefy te przedstawiają Nawię, Prawię i Jawię, wg jeszcze innej ówczesny ustrój feudalny. Ciekawym elementem jest fakt, iż połowa postaci zarówno górnego jak i środkowego poziomu jest płci męskiej, a połowa płci żeńskiej.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Kotlarczyk J., Tryumfalny słup słonecznego boga w: Z otchłani wieków 1987 (r. 53), s. 36-41;
Kozłowski R., Badania technologiczne posągu Światowida z Muzeum Archeologicznego w Krakowie w: Materiały archeologiczne 1964, t. V, s. 61-67;