Świbka błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świbka błotna
Świbka błotna (z lewej) oraz świbka morska (z prawej)
Świbka błotna (z lewej) oraz świbka morska (z prawej)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina świbkowate
Rodzaj świbka
Gatunek świbka błotna
Nazwa systematyczna
Triglochin palustris L.
Sp. Pl. 1: 338. 01.05.1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Świbka błotna (Triglochin palustris L.) – gatunek byliny należący do rodziny świbkowatych (Juncaginaceae Rich.). Występuje w strefie umiarkowanej i chłodnej półkuli północnej. W Polsce gatunek rodzimy, pospolity zarówno na niżu jak i pogórzu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Zbiorowisko świbki błotnej
Pokrój
Bylina o krótkim, pełzającym kłączu, wytwarzająca krótkie rozłogi.
Łodyga
Prosto wzniesiona, u nasady podnosząca się, wysokości 15-40(70) cm.
Liście
Wszystkie liście są odziomkowe, równowąskie, ustawione w dwóch szeregach dołem pochwiaste, długości do 20 cm, szerokości 2-3 mm. Obumierają w okresie owocowania.
Kwiaty
Małe zielonkawo-żółte kwiatyobupłciowe, przytulone do łodygi i zebrane w luźne, wielokwiatowe, wydłużone, szczytowe grona. Szypułki kwiatowe długości 1-4 mm. Okwiat złożony z sześciu działek, ustawionych w obu okółkach, odpadający. Działki barwy żółtozielonej z białawym obrzeżeniem, długości do 4 mm, zewnętrzne nieznacznie zaostrzone i odgięte w dół, wewnętrzne wyraźniej zaostrzone, sztywne, u góry przeważnie fioletowo lub purpurowo nabiegłe. Pręcików sześć, o krótkich nitkach i pylnikach, pylniki prawie siedzące. Słupki 3-6, zrośnięte na całej długości, tworzące jakby jeden słupek, o trzech różowych, główkowatych, pierzastych znamionach.
Owoc
Rozłupnia, kształtu maczugowatego, wąska, tępa, długości 7-9 mm, szerokości 2 mm, rozpada się na 3-6 równowąskich rozłupek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do sierpnia.
Siedlisko
Rośnie na wilgotnych i podmokłych łąkach, torfowiskach niskich, zabagnionych brzegach zbiorników wodnych.
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla kasy (Cl.) Scheuchcerio-Caricetea nigrae[2].
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 24.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-18].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983. ISBN 83-01-00129-1.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.