Świbka błotna

Świbka błotna
Świbka błotna (z lewej) oraz świbka morska (z prawej)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	jednoliścienne
Rząd	żabieńcowce
Rodzina	świbkowate
Rodzaj	świbka
Gatunek	świbka błotna
Nazwa systematyczna
Triglochin palustris L. Sp. Pl. 1: 338. 01.05.1753
Zdjęcia i grafiki w Commons

Świbka błotna (Triglochin palustris L.) – gatunek byliny należący do rodziny świbkowatych (Juncaginaceae Rich.). Występuje w strefie umiarkowanej i chłodnej półkuli północnej. W Polsce gatunek rodzimy, pospolity zarówno na niżu jak i pogórzu.

Morfologia

Kwiatostan

Zbiorowisko świbki błotnej

Pokrój

Bylina o krótkim, pełzającym kłączu, wytwarzająca krótkie rozłogi.

Łodyga

Prosto wzniesiona, u nasady podnosząca się, wysokości 15-40(70) cm.

Liście

Wszystkie liście są odziomkowe, równowąskie, ustawione w dwóch szeregach dołem pochwiaste, długości do 20 cm, szerokości 2-3 mm. Obumierają w okresie owocowania.

Kwiaty

Małe zielonkawo-żółte kwiaty są obupłciowe, przytulone do łodygi i zebrane w luźne, wielokwiatowe, wydłużone, szczytowe grona. Szypułki kwiatowe długości 1-4 mm. Okwiat złożony z sześciu działek, ustawionych w obu okółkach, odpadający. Działki barwy żółtozielonej z białawym obrzeżeniem, długości do 4 mm, zewnętrzne nieznacznie zaostrzone i odgięte w dół, wewnętrzne wyraźniej zaostrzone, sztywne, u góry przeważnie fioletowo lub purpurowo nabiegłe. Pręcików sześć, o krótkich nitkach i pylnikach, pylniki prawie siedzące. Słupki 3-6, zrośnięte na całej długości, tworzące jakby jeden słupek, o trzech różowych, główkowatych, pierzastych znamionach.

Owoc

Rozłupnia, kształtu maczugowatego, wąska, tępa, długości 7-9 mm, szerokości 2 mm, rozpada się na 3-6 równowąskich rozłupek.

Biologia i ekologia

Rozwój

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do sierpnia.

Siedlisko

Rośnie na wilgotnych i podmokłych łąkach, torfowiskach niskich, zabagnionych brzegach zbiorników wodnych.

Fitosocjologia

W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla kasy (Cl.) Scheuchcerio-Caricetea nigrae.

Genetyka

Liczba chromosomów 2n = 24.

Bibliografia

1. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
2. Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983. ISBN 83-01-00129-1.
3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.