Świeccy Dominikanie

Świeccy Dominikanie, również Trzeci Zakon Dominikański zwany obecnie Zakonem Dominikanów Świeckich - jedna z trzech gałęzi Zakonu Kaznodziejskiego, obok braci oraz mniszek. Żyją w codziennych warunkach osób świeckich, a życie dominikańskie prowadzą zgodnie z Regułą Fraterni Świeckich św. Dominika Guzmána.

Reguła

Historycznie pierwsza była reguła nadana przez siódmego generała zakonu, Munio de Zamora, w roku 1285. Reguła ta obowiązywała niezmiennie aż do 1923 roku, kiedy to została dostosowana do zmienionego w 1917 r. Kodeksu Prawa Kanonicznego. Po Soborze watykańskim II Kapituły Generalne Zakonu przez długie lata zmagały się z problemami dotyczącymi uwspółcześnienia Reguły, ostatecznie w 1987 r. zatwierdzona została Reguła opracowana podczas Międzynarodowego Kongresu Świeckich Dominikanów w Montrealu w 1985 r. Kolejny Międzynarodowy Kongres, który odbył się w marcu 2007 r. w Buenos Aires pozostawił Regułę w dotychczasowym brzmieniu. Elementami uzupełniającymi Regułę są Deklaracje Generalne promulgowane przez Generała Zakonu bądź Kapitułę Generalną. Aktualnie Regułę uzupełniają Deklaracje Generalne Damiana Byrne'a OP z 1987 r., natomiast 8 sierpnia 2008 r. wejdą w życie Deklaracje Generalne Carlosa Costy OP zredagowane w oparciu o wyniki Kongresu w Buenos Aires w 2007 r.

Fraternie

Fraternie są wspólnotą świeckich dominikanów, afiliowaną przy klasztorze dominikańskim (braci, mniszek, sióstr) czy też diecezji (za zgodą ordynariusza miejsca). Zadaniem fraterni jest stworzenie środowiska wspólnej formacji (początkowej i permanentnej) oraz życia liturgicznego i modlitewnego. Fraternie są autonomiczną częścią Zakonu Kaznodziejskiego - na ich czele stoi Generał Zakonu. Każda fraternia zarządzana jest przez Radę Fraterni, wybieraną spośród członków fraterni.

Bibliografia

• Trzeci Zakon Św. Dominika na dominikanie.com (Fraternia bł. Imeldy)
• Świeccy Dominikanie w Polsce