Świerk biały
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Świerk biały | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Gromada | nagonasienne |
| Klasa | iglaste |
| Rząd | sosnowce |
| Rodzina | sosnowate |
| Rodzaj | świerk |
| Gatunek | świerk biały |
| Nazwa systematyczna | |
| Picea glauca (Moench) Voss | |
| Mapa zasięgu | |
 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Świerk biały, świerk kanadyjski (Picea glauca (Moench) Voss, syn. Picea canadensis) - gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk biały pochodzi z północnych obszarów Ameryki Północnej, od centralnej Alaski, na wschód do Nowej Fundlandii, na południe do północnych stanów Montana, Michigan i Mine. Występuje także odizolowana populacja w Górach Czarnych.
[edytuj] Charakterystyka
- Pokrój
- Korona wąska, stożkowata, z wiekiem staje się cylindryczna.
- Pień
- Kora cienka i łuskowata, odpada okrągłymi płatami o średnicy 5-10 cm.
- Liście
- Igły o długości 12-20 mm, o romboidalnym przekroju poprzecznym, z wierzchu niebiesko-zielone, od spodu niebiesko-białe.
- Szyszki
- Długości 3-7 cm, zamknięte szerokie na 1,5 cm, otwarte osiągają do 2,5 cm średnicy. Łuski cienkie i giętkie, długości 15 mm. Dojrzewają w 4-6 miesięcy od zapylenia. Nasiona są czarne, długości 2-3 mm, z brązowym, wiotkim skrzydełkiem o długości 5-8 mm.
