Świerk czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świerk czarny
Picea mariana cones.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Rodzaj świerk
Gatunek świerk czarny
Nazwa systematyczna
Picea mariana (Mill.) Britton, Sterns & Poggenb.
Prelim. Cat. 71 1888[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Świerk czarny (Picea mariana (Mill.) Britton, Sterns & Poggenb.) – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych. Rodzimy obszar występowania to Ameryka Północna, gdzie jest gatunkiem pospolitym, a zwarty zasięg jego występowania sięga od gór Wirginii na południu po granicę tundry na Alasce[3]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Wąskostożkowy o gęstej koronie. Osiąga 20 m wysokości. Dolne gałęzie zwisają do ziemi i łatwo się w niej ukorzeniają[3].
Liście
Miękkie, smukłe i krótkie igły (do 15 mm długości), na przekroju kwadratowe. Wyrastają nierównomiernie dookoła pędu (na górnej stronie liczniej). Na dolnej stronie mają jaśniejsze, błękitne paski. Wydzielają cytrynowy zapach[3].
Szyszki
Drobne, o długości do 3,5 cm. Są purpurowobrązowe i pozostaja na pędach przez długi czas – nawet do 30 lat[4].
Pokrój

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jako drzewo ozdobne sadzony jest w parkach i ogrodach. Jest odporny na mróz (strefy mrozoodporności 1-8). Preferuje stanowiska bagienne i słoneczne. Uprawianych jest wiele kultywarów, m.in. karłowa 'Nana'[4].

Przypisy

  1. P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - PINACEAE. 2001–.
  2. The Plant List. [dostęp 2014-05-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 Owen Johnson: Drzewa. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2009. ISBN 978-83-7073-643-9.
  4. 4,0 4,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 83-8331-1916-0.