Świerk himalajski

Świerk himalajski
Świerk himalajski w New York Botanical Garden
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	nagonasienne
Podgromada	nagonasienne drobnolistne
Klasa	iglaste
Podklasa	Pinidae
Rząd	sosnowce
Podrząd	Pinineae
Rodzina	sosnowate
Podrodzina	Piceoideae
Rodzaj	świerk
Gatunek	świerk himalajski
Nazwa systematyczna
Picea smithiana (Wall.) Boiss. 1884

Świerk himalajski (Picea smithiana (Wall.) Boiss. 1884, syn. Picea morinda Link.) - gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk tego gatunku występuje w stanie dzikim w zachodnich Himalajach, od Afganistanu do Nepalu.

Charakterystyka

Pokrój

Korona wąska, stożkowata, pokrój zbliżony do kolumnowego. Konary zwisają delikatnie do dołu, kształtem przypominają girlandy, dolne często sięgają podłoża.

Pień 

Osiąga wysokość 60 m, prosty, u podstawy często zakrzywiony.

Kora

Brązowa lub szara, podzielona na nieregularne pola.

Liście 

Ciemnozielone, ułożone promieniście igły, długości do 5 cm. Delikatne i stosunkowo miękkie, spiczaste.

Kwiaty 

Drzewo jednopienne. Kwiaty żeńskie są ciemnozielone lub zielonofioletowe, szyszeczkowate, wyrastają pionowo na końcach pędów. Kwiaty męskie ułożone bocznie u nasady igieł, żółtawe, długości do 3 cm.

Szyszki 

Dojrzewając zwieszają się, początkowo jasnozielone, z czasem brązowieją.

Biotop, wymagania 

Przystosowany do życia na wysokościach 2300 - 3600 m n.p.m. W wyższych partiach rośnie razem z cedrem himalajskim, sosną himalajską i sosną zwyczajną. W niższych partiach tworzy lasy mieszane z wiązem, klonem i kasztanowcem zwyczajnym.

Zastosowanie

• drzewo ozdobne - ze względu na atrakcyjny wygląd sadzony w parkach i ogrodach.