Świesz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świesz
Jezioro Świesz – w tle centrum wsi Świesz
Jezioro Świesz – w tle centrum wsi Świesz
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat radziejowski
Gmina Bytoń
Liczba ludności (2007[1]) 335
Strefa numeracyjna (+48) 54
Kod pocztowy 88-231
Tablice rejestracyjne CRA
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Świesz"
Świesz
52°32′42″N 18°33′15″E / 52.545, 52.545Na mapach: 52°32′42″N 18°33′15″E / 52.545, 52.545
Świesz
Świesz – centrum wsi – widok od strony wsi Bytoń
Świesz – centrum wsi – widok od strony wsi Bytoń
 
Commons in image icon.svg

Świesz – (albo daw.Świsz[2]) wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.

Świesz przynależy do parafii Bytoń, diecezji włocławskiej.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Wieś typowo rolnicza, zwodociągowana. Znajdują się w niej 82 budynki mieszkalne.Powierzchnia gruntów ogółem 346,10 ha, w tym: użytki rolne 326,02 ha, grunty orne 305,51 ha[1].

W Świeszu znajduje się zabytkowy zespół dworsko-parkowy położony nad Jeziorem Świesz.

[edytuj] Historia

Najwcześniejsza udokumentowana wzmianka o Świeszu pochodzi z 1557 roku. Wieś Świesz w parafii Kaczewo składała się wtedy z 2 gospodarstw. W drugiej połowie XVI wieku właścicielem Świesza był Andrea Świeżewski[3].

Około 1803 roku majątek nabył Franciszek Ksawery Dmochowski, poeta, działacz społeczny, tłumacz, publicysta[4]. W dworku w Świeszu Franciszek Ksawery Dmochowski przetłumaczył na język polski „Iliadę” Homera (pierwsze polskie tłumaczenie „Iliady"). Dzieje majątku w latach 1806-30 zostały spisane przez Franciszka Salezego Dmochowskiego – syna Franciszka Ksawerego Dmochowskiego.

W drugiej połowie XIX wieku dobra Świesz składały się z folwarków Świesz i Trojaczek o łącznej powierzchni 1592 mórg. Na folwark Świesz przypadało:

  • 550 mórg gruntów ornych i ogrodów
  • 87 mórg łąk
  • 51 mórg pastwisk
  • 80 mórg lasu
  • 37 mórg jeziora i stawy (zarybione Jezioro Świesz)
  • 27 mórg nieużytków
  • 7 budynków murowanych
  • 4 budynki drewniane

Sama wieś Świesz liczyła w tym czasie 15 zagród i 30 mórg[5].

W latach 1886-1939 dwór był w posiadaniu rodziny Zaleskich herbu Rawicz.

Po zakończeniu II wojny światowej dwór wraz z otaczającym go parkiem został upaństwowiony i szybko uległ dewastacji. W 1988 roku zespół pałacowo-parkowy wykupił Janusz Migdalski, profesor ATR w Bydgoszczy.

Ciekawostki

  1. W wyremontowanym dworze mieści się prywatne muzeum, w którym można zobaczyć galerię obrazów, dawnych sprzętów. Miejsce mają również wystawy czasowe, takie jak „Żniwa na Kujawach", na których zgromadzono dzieła malarzy polskich i niemieckich. W muzealnych zbiorach znajdują się eksponaty związane z epoką napoleońską i Księstwem Warszawskim oraz polskie ziemiaństwem. W księgozbiorze znajduje się pierwszy przekład „Iliady" Homera.
  2. Wokół dworu rosną szpalery dorodnych lip. Jest ich tam około 50. Są to jedne z najstarszych okazów lip w Polsce. Już w 1805 roku ówczesny właściciel dworku w Świeszu Franciszek Ksawery Dmochowski w swoich pamiętnikach porównywał je do lip w ogrodzie Saskim w Warszawie.


Przypisy

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach