Świnia wisajska
| Świnia wisajska | |
| Sus cebifrons | |
| (Linneusz, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | świniowate |
| Rodzaj | Sus |
| Gatunek | świnia wisajska |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Świnia wisajska (Sus cebifrons) – gatunek ssaka z rodziny świniowatych.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
- Długość ciała: około 100 cm
- Wysokość: 30-35 cm (samice), do 63 cm (samce)
- Długość ogona: 23 cm
- Waga: 30-70 kg
- Długość życia: 10-15 lat
- Długość ciąży: około 118 dni
- Liczba młodych: 2-4
Świnie wisajskie mają ciemnoszarą sierść. U prosiąt występują paski, które zanikają krótko po urodzeniu. Samce posiadają dodatkowo grzywę, która ciągnie się wzdłuż grzbietu. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest również biały pasek, znajdujący się na pysku.
[edytuj] Występowanie
Świnia wisajska występuje obecnie tylko na dwóch filipińskich wyspach - Panay i Negros, a być może także na Masbate. Ograniczenie jej zasięgu zostało spowodowane utratą siedlisk i polowaniami w przeszłości.
[edytuj] Tryb życia
Niewiele wiadomo o zwyczajach tego gatunku. Świnie wisajskie żerują w gęstych lasach, tworzą stada liczące od 3 do kilkunastu zwierząt. Są wszystkożerne, żywią się głównie owocami, liśćmi i dżdżownicami.
[edytuj] Podgatunki
Występują 2 podgatunki:
- Sus cebifrons cebifrons (uważany za wymarły)
- Sus cebifrons negrinus
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Sus cebifrons. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
