Świstowy Szczyt
| Świstowy Szczyt | |
 Dzika Turnia i Świstowy Szczyt |
|
| Państwo |  Słowacja |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2383 m n.p.m. |
| Wybitność | 95 m |
|
Położenie na mapie Tatr
  Świstowy Szczyt
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Świstowy Szczyt (słow. Svišťový štít, niem. Mittelgebirge, węg. Közép-hegység) – trójwierzchołkowy szczyt w głównej grani Tatr pomiędzy Dziką Turnią (Divá veža) a Jaworowym Szczytem (Javorový štít). Od Świstowego Szczytu odchodzą w kierunku dolin dwie, krótkie granie, rozdzielające doliny:
- Dolinę Świstową (Svišťová dolina) i Dolinę Rówienki (Rovienková dolina) należące do systemu Doliny Białej Wody (Bielovodská dolina) – grań Świstowych Turni
- Dziką Kotlinę (Divá kotlina) od niższych pięter Doliny Staroleśnej (Veľká Studená dolina).
Od Dzikiej Turni Świstowy Szczyt jest oddzielony Dziką Przełęczą (Predné Divé sedlo). Pomiędzy szczytami Świstowym i Jaworowym w głównej grani Tatr znajdują się kolejno m.in.:
- Świstowa Przełęcz (Svišťové sedlo, 2192 m)
- Graniasta Turnia (Hranatá veža, 2261 m)
- Graniasta Przełęcz (Vyšné Rovienkové sedlo, 2235 m)
- Rówienkowa Turnia (Rovienková veža, 2272 m)
- Rówienkowa Przełęcz (Rovienkové sedlo, 2230 m)
- Krzesany Róg (Kresaný roh, 2305 m)
- przełęcz Zawracik Rówienkowy (Malý Závrat, 2270 m)
- Mały Jaworowy Szczyt (Malý Javorový štít, 2380 m)
- przełęcz Rozdziele (Javorová škára, 2330 m)
Pierwsze znane wejście na szczyt: August Otto i przewodnik Johann Hunsdorfer (senior) 20 lipca 1897 r. Prawdopodobnie jednak na szczyt już wcześniej wchodzili kartografowie i myśliwi. Zimą jako pierwszy wszedł (na nartach) Gyula Komarnicki 16 lutego 1913 r.[1] Wejście na szczyt jest łatwe, a widok z niego rozległy, jednakże szczyt nigdy nie był popularny wśród turystów. Obecnie dla turystów jest niedostępny (nie prowadzą na niego szlaki turystyczne). Nazwa szczytu pochodzi od Doliny Świstowej. W literaturze szczyt wymieniany był jako Świstowe Turnie (1877), Świstowa (1886), Świstowa Turnia (1900 i 1903), Świstowy Wierch (1904), obecna nazwa występuje od 1912.
Przypisy
- ↑ Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971.
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
- Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
