Świstunka zielonogrzbieta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świstunka zielonogrzbieta
Phylloscopus emeiensis
Alström & Olsson, 1995
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina świstunki
Rodzaj Phylloscopus
Gatunek świstunka zielonogrzbieta
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Świstunka zielonogrzbieta (Phylloscopus emeiensis) – gatunek małego ptaka z rodziny świstunkowatych. Występuje endemicznie w Chinach. Nie jest zagrożona wyginięciem.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek opisany po raz pierwszy w roku 1995. Opis ukazał się w czasopiśmie Ibis. Holotyp zebrano 29 kwietnia 1992 roku na wysokości 1400 m n.p.m., jest to samiec. Został przekazany do Institute of Zoology Academia Sinica (Pekin).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wyglądem zewnętrznym świstunka zielonogrzbieta jest bardzo podobna do świstunki rododendronowej (P. reguloides). Pasek przechodzący przez środek głowy oraz brew siegająca aż do karku płowe. Wierzch głowy szarozielony. Górna część dzioba czarniawa, dolna zaś pomarańczowa. Gardło i pierś brudnobiałe, brzuch i pokrywy podogonowe białe. Wierzch ciała oraz zgięcie skrzydeł szarozielone. Pokrywy I rzędu brązowe z żółtymi obrzeżeniami chorągiewek zewnętrznych, natomiast pokrywy duże i średnie II rzędu brązowe, ale z płowymi zakończeniami. Przy złożonym skrzydle tworzy to dwa dobrze widoczne paski. Lotki I rzędu brązowe, posiadają żółte obrzeżenia chorągiewek zewnętrznych. Sterówki ubarwione podobnie jak lotki. Tęczówka brązowa, bogi i stopy różowawe.

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

Wymiary podane zostały w milimetrach, dotyczą jedynie samców.

Lp. Skrzydło Ogon Dziób Skok
1. 59,5 41,5 12,7 18,1
2. 58,5 42 12,6 18,2
3. 58,5 44 12,9 18,1
4. 57,5 43 12,5 18,3

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Świstunka zielonogrzbieta znana jest jedynie z gór Emei Shan, gdzie występuje na wysokości 1000-1900 m n.p.m. Nie jest wiadome, gdzie zimuje (w w/w obszarze ma jedynie tereny lęgowe). Zaokrąglone skrzydła wskazują na to, że niezbyt dobrze lata, przypuszczalnie więc tereny do zimowania mieszczą się w niższych częściach tych samych gór. Środowisko życia stanowią lasy z gęstym podszytem.

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy prawdopodobnie rozpoczyna się w środku kwietnia, gdyż pod jego koniec obserwowano intensywnie śpiewające samce. Późnym majem obserwowane samce śpiewały mniej intensywnie, a po usłyszeniu nagranej pieśni P. emeica jedynie nieco zbliżały się do miejsca odtwarzania. Prawdopodobnie sezon lęgowy kończy się więc pod koniec maja. Nie zaobserwowano odżywiania się.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Phylloscopus emeiensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]