Świtka - inaczej siermięga; wierzchnia odzież wieśniacza, noszona także przez zagonową szlachtę, z grubego materiału o długich rękawach, sięgająca do kolan lub połowy ud.
Była oznaką prostoty i biedy.
Bibliografia
- Encyklopedia Polski, Kraków 1996 s. 681.