Żółta Przełęcz

Widok na Żółtą Przełęcz i Żółtą Turnię ze szlaku na Krzyżne. W tle Giewont

Żółta Przełęcz – najniżej położona przełęcz w bocznej grani odchodzącej od Granatów (dokładniej od Skrajnego Granatu) w kierunku północnym na wysokości ok. 2028 m n.p.m. Przełęcz oddziela od siebie Żółtą Turnię od Wierchu pod Fajki.

Przełęcz jest łatwo dostępna z położonych poniżej dolin – Gąsienicowej i Pańszczycy. Stąd drogi prowadzące na przełęcz znane były od dawna.

Za najstarsze odnotowane wejście turystyczne uznawane było wejście Janusza Chmielowskiego, Piotra Chmielowskiego, Michała Kulikowskiego i Jana Bachledy Tajbra 17 lipca 1895 r. W rzeczywistości wcześniej na przełęczy był Czech Karel Drož z przewodnikiem Janem Stopką (latem 1894 r.), mniej pewne są jeszcze wcześniejsze wejścia: Ludwika Zejsznera (1838), Bronisława Gustawicza (1872) i Karla Kolbenheyera (1873).

Bibliografia

1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5. 
2. Józef Nyka: Odkrywcy Żółtej Przełęczy. Głos Seniora, 01/2009. [dostęp 2010-02-27].