Żółta gorączka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Żółta febra)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żółta gorączka [żółta febra]
Febris flava
ICD-10 A95
A95.0 Leśna żółta gorączka
A95.1 Żółta gorączka, postać miejska
A95.9 Żółta gorączka, nie określona
Wirus żółtej febry na zdjęciu mikroskopowym

Żółta gorączka, żółta febra (łac. Febris flava) – choroba wywoływana przez wirusa należącego do grupy tzw. flaviwirusów. Infekcja może przebiegać pod różnymi postaciami klinicznymi – od łagodnych objawów do ciężkiej choroby, kończącej się śmiercią. Słowo "żółta" w nazwie pochodzi od żółtaczki towarzyszącej części zakażeń.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Wirus ten przenoszony jest między innymi przez komary. Występuje w szerokim pasie okołorównikowym w 33 krajach Afryki i w 11 krajach Ameryki Południowej. W Afryce występują dwa typy wirusów – jeden w Afryce wschodniej, drugi w zachodniej. Ocenia się, że w Afryce dochodzi do 90% zakażeń żółtą febrą[1].

W ciągu ostatnich 20 lat na świecie wzrosła liczba epidemii żółtej gorączki, a coraz więcej krajów zgłasza przypadki tej choroby. Szacuje się, że w 2005 r. tylko w 12 krajach afrykańskich zachorowało na nią ok. 206 tys. osób, z czego 52 tys. zmarło. W Afryce i Ameryce wciąż żyje ogromna populacja osób niezaszczepionych, a zmiany w środowisku, takie jak malejąca ilość terenów leśnych, urbanizacja czy rozwój turystyki, zwiększają ryzyko zetknięcia się z wirusem.

Kraje, w których obowiązkowe jest szczepienie przeciwko żółtej febrze:

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Historyczne źródła podawały śmiertelność w przedziale 1 na 17 przypadków (5,8%) i 1 na 3 przypadki (33%)[3]. Broszura WHO na temat żółtej febry zaktualizowana w 2001 podaje, że 15% pacjentów wchodzi w "fazę toksyczną" i połowa z nich umiera w ciągu 10–14 dni, a reszta zdrowieje[4].

Szczepienia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce można się zaszczepić przeciwko żółtej febrze w Wojewódzkich Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych w pracujących przy nich Poradniach Medycyny Tropikalnej oraz w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni. Szczepienie potwierdzane jest międzynarodową książeczką zdrowia (tzw. żółta książeczka), której posiadanie jest warunkiem wjazdu do części krajów posiadających obowiązek szczepienia[5]. Zarejestrowany w Polsce preparat to żywa, atenuowana szczepionka Stamaril[6].

Przypisy

  1. MA. Tolle. Mosquito-borne diseases.. „Curr Probl Pediatr Adolesc Health Care”. 39 (4), s. 97-140, Apr 2009. doi:10.1016/j.cppeds.2009.01.001. PMID 19327647. 
  2. SIGNAL IDUNA – Lista krajów z wyszczególnieniem gdzie jakie szczepienia są wymagane. [dostęp 2011-03-13].
  3. Mauer HB: Mosquito control ends fatal plague of yellow fever. 2006. [dostęp 2007-06-11].
  4. WHO Yellow Fever Fact Sheet. [dostęp 2007-02-22].
  5. szczepienia przeciw żółtej febrze.
  6. opis preparatu.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.