Żółta rasa człowieka

Poniższy podział ras ludzkich opiera się na XVIII-wiecznej koncepcji Blumenbacha.
Podział ten wraz z wyróżnionymi antropologicznymi cechami ras budzi wiele zastrzeżeń.

Chinka

Żółta rasa człowieka (inaczej rasa mongoloidalna) – jedna z trzech głównych ras człowieka (obok czarnej i białej).

Nazwy skojarzonej z Mongołami użył po raz pierwszy prawdopodobnie Christoph Meiners. W opublikowanej w roku 1785 Grundriß der Geschichte der Menschheit (Szkic historii ludzkości) podzielił on ludzkość na dwie rasy - tatarsko-kaukaską, którą utożsamiał z pięknem, oraz mongolską, której podstawowym wyróżnikiem była brzydota. Termin ten został wykorzystany i rozpowszechniony przez Johanna Blumenbacha.

Charakterystyka

Rasę żółtą można podzielić na odmianę azjatycką, eskimoską, indiańską i oceaniczną (Polinezyjczycy i Mikronezyjczycy). Pierwotnie występowała w południowo-wschodniej i wschodniej Azji, skąd rozprzestrzeniła się na obie Ameryki gdzie znana była jako Indianie (w znacznej mierze wyparci i wyniszczeni przez Europejczyków w okresie kolonializmu).

Mieszkańcy Azji Środkowej wykazują albo cechy rasy żółtej (zwłaszcza ludy koczownicze, takie jak Kazachowie, Mongołowie i Kirgizi), albo też formy przejściowe między rasą białą i żółtą (zwłaszcza Uzbecy i Tadżycy, sąsiadujący z białymi Irańczykami).

Przedstawiciele tej rasy charakteryzują się następującymi cechami antropologicznymi:

• skóra śniada różnych odcieni,
• oczy ciemne,
• włosy ciemne, grube, proste,
• niekiedy skośna szpara oczna,
• fałda mongolska,
• twarz płaska,
• bardzo słabe owłosienie ciała,
• wystające kości jarzmowe (popularnie zwane "kośćmi policzkowymi")

Zobacz też

• typ paleoazjatycki
• ludy paleoazjatyckie
• rasa
• rasizm