Żółtlica owłosiona
| Żółtlica owłosiona | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | żółtlica |
| Gatunek | żółtlica owłosiona |
| Nazwa systematyczna | |
| Galinsoga quadriradiata Ruiz & Pav. Syst. veg. fl. peruv. chil. 1:198. 1798 |
|
| Synonimy | |
|
Adventina ciliata Raf., |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Żółtlica owłosiona (Galinsoga ciliata=Galinsoga quadriradiata) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej, ale rozpowszechnił się na wielu obszarach Ameryki I Europy o klimacie umiarkowanym i subtropikalnym[2]. Do Europy został sprowadzonty w XIX w. przez ogrody botaniczne, skąd samorzutnie rozprzestrzenił się w środowisku naturalnym[3]. W Polsce jest obecnie pospolity na całym niżu. Status gatunku we florze Polski: kenofit.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, rozgałęziona, osiągająca wysokość 20-100 cm. Cała jest gęsto, odstająco owłosiona (stąd gatunkowa nazwa rośliny).
- Liście
- Ulistnienie naprzeciwległe, liście szerokojajowate, ostro zakończone, o brzegach grubo ząbkowanych. Są wiotkie, bezogonkowe i całe obficie, odstająco owłosione.
- Kwiaty
- Zebrane w drobne (3-5 mm szerokości) koszyczki wyrastające na długich i owłosionych szypułkach. Brzeżne kwiaty w koszyczku to 5 kwiatów języczkowych o białych, 3-ząbkowych płatkach. Wewnątrz koszyczka żółte kwiaty rurkowate. Plewinki przeważnie nierozcięte, ich brzegi są tylko frędzlowane.
- Owoc
- Niełupki .
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Siedliska ruderalne, przydroża, ugory. Roślina ruderalna. W uprawach rolnych jest chwastem. Nasiona rozsiewane przez wiatr. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Galinsogo-Setrietum[4]
Zmienność [edytuj]
Tworzy mieszańce z żółtlicą drobnokwiatową[5].
Ciekawostki [edytuj]
W ziołolecznictwie ludowym okłady ze świeżego, zmiażdżonego ziela stosowane były przeciw egzemie. Herbata z ziela jest środkiem mlekopędnym, a zewnętrznie używana jest do przemywania ran. Świeże i suszone ziele zawiera proteiny i witaminę C. Okres zbioru: od maja do października[6].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-29].
- ↑ Ekoportal (zarchiwizowane przez Internet Archive, wersja z 21 marca 2007 roku
- ↑ Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Czesław Bańkowski, Eugeniusz Kużniewski "Ziołolecznictwo Ludowe"
