Żółw stepowy
| Żółw stepowy | |
| Testudo horsfieldii[1] | |
| (Gray, 1844) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | gady |
| Rząd | żółwie |
| Rodzina | żółwie lądowe |
| Rodzaj | Testudo |
| Gatunek | żółw stepowy |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Żółw stepowy (Testudo horsfieldii) – gatunek gada z podrzędu żółwi skrytoszyjnych z rodziny żółwi lądowych.
Spis treści |
Opis [edytuj]
Skorupa żółwia stepowego ma kształt owalny (podgatunek Testudo horsfieldii horsfieldii różni się okrągłą skorupą). Jest barwy oliwkowozielonej z ciemnymi plamami na każdej tarczce. Skorupa jest bardziej płaska niż u żółwi z rodzaju Testudo. Żółwie te mają ciemne łapy, miejscami żółtawe. Cechą charakterystyczną jest występowanie czterech pazurów na wszystkich kończynach.
Podgatunki [edytuj]
- Testudo horsfieldii horsfieldii
- Testudo horsfieldii kazachstanica
- Testudo horsfieldii rustamovi
Rozmiary [edytuj]
Dorosłe osobniki mierzą od 15 do 23 cm, przy czym samice są większe od samców. Wielkość tą osiągają około 20 roku życia.
Środowisko [edytuj]
Żółwie te żyją na jałowych, suchych, skalistych i porośniętych trawami terenach stepów środkowoazjatyckich. Natomiast w norach, w których śpią, zimują i wypoczywają panuje stosunkowo wysoka wilgotność.
Pokarm [edytuj]
Żółwie stepowe dawniej były uważane za zwierzęta wszystkożerne z przewagą pokarmu roślinnego w diecie; nowsze badania wskazują jednak, że są one ściśle roślinożerne[3]. Żywią się okresowo dostępną roślinnością, lecz unikają traw. Z nastaniem lata, pożywienie staje się mniej soczyste. Dieta dziko żyjących żółwi stepowych jest obfita w błonnik, zaś uboga w białko. Ponadto jest ona zmienna i zależna od sezonu oraz związanej z nim dostępności określonych gatunków roślin. W diecie tej występują przykładowo takie gatunki jak: Ceratocephalus falcatus, Papaver pavoninum, Koelpinia linearis.
Zachowanie [edytuj]
Żółwie te są aktywne głównie wiosną, po okresie zimowej hibernacji. Wówczas rozpoczynają szukanie partnera do godów. Zazwyczaj żółwie te zapadają w letni letarg (estywacja), który często przeradza się w sen zimowy, rozpoczynający się z nastaniem jesieni. W okresach deszczowych, kiedy ziemia jest miękka, żółw stepowy kopie nory dochodzące do 2 metrów długości, które są zakończone większą komorą, w której może się swobodnie obrócić. Nory służą za miejsce snu oraz letniego i zimowego spoczynku. Zdarza się że jedną norę zamieszkuje jednocześnie kilka żółwi.
Rozmnażanie [edytuj]
Żółwie osiągają dojrzałość płciową w wieku 3-5 lat. W maju lub czerwcu samica składa 2-6 jaj (przeważnie 3), z których po okresie trwającej 80-110 dni inkubacji wykluwają się młode żółwie[4].
Występowanie [edytuj]
Żółwie te występują naturalnie na terenie prawie całego Wielkiego Stepu. Duże ich populacje występują w południowo-wschodniej Rosji, Iranie, Pakistanie, Afganistanie, Uzbekistanie i północnym Kazachstanie.
Ochrona [edytuj]
Gatunek Testudo horsfieldii wymieniony jest w aneksie B Rozporządzenia Rady (WE) Nr 338/97 w sprawie handlu dzikimi zwierzętami oraz w załączniku II konwencji CITES[5].
Hodowla w terrarium [edytuj]
Żółw stepowy musi posiadać przestronne, odpowiednio wyposażone terrarium. Terrarium powinno mieć wielkość minimum 1m x 0,5m x 0,3m ( długość/ szerokość/ wysokość), można zbudować je z płyty osb lub ze szkła, jednakże to drugie rozwiązanie jest znacznie bardziej kosztowne. Niezbędnym jego wyposażeniem jest lampa grzewcza (tzw. lustrzanka), świetlówka emitująca promieniowanie UVB , basenik z wodą oraz odpowiednio gruba warstwa podłoża. Najlepszym podłożem jest nienawożona ziemia ogrodowa z domieszką piasku, mocno ubita. Może być obsadzona darnią i roślinami karmowymi. Nie należy stosować samego piasku z uwagi na ryzyko zaczopowania układu pokarmowego i brak stabilnego oparcia podczas chodzenia.
Hodowanego w terrarium żółwia należy karmić wyłącznie pokarmem roślinnym. Nie wolno podawać warzyw, owoców ani białka zwierzęcego. Częstym błędem jest podawanie sałaty, która, z powodu nieodpowiedniego stosunku wapnia do fosforu oraz dużej zawartości szczawianów, uniemożliwia odpowiednie przyswajanie wapnia[6]. Prawidłowo odżywiany żółw rośnie wolno i ma ledwo widoczne przyrosty.
W okresie letnim wskazane jest, aby żółwie stepowe przebywały na specjalnym, odpowiednio zabezpieczonym przed ucieczką i drapieżnikami, wybiegu zewnętrznym.
Przypisy
- ↑ Testudo horsfieldii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Testudo horsfieldii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Lagarde, F., Bonnet, X., Corbin, J., Henen, B., Nagy, K., Mardonov, B. & Naulleau, G. (2003) "Foraging behaviour and diet of an ectothermic herbivore: Testudo horsfieldi." Ecography 26: 236–242. Artykuł dostępny w formacie PDF: http://www.bio.usyd.edu.au/Shinelab/staff/xavier/ecography2003.pdf
- ↑ "Żółw stepowy (testudo horsfieldii) - o gatunku" http://www.zolw.info/zolwie-ladowe/zolw-stepowy-testudo-horsfieldii/o-gatunku
- ↑ UNEP-WCMC Species Database (ang.).
- ↑ Cyryl Przybyszewski: Zwierzęta w terrarium. Szczecin: Wydawnictwo "Glob", 1986. ISBN 83-70070-35-3.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Cykl życiowy i dieta żółwia stepowego w naturze (pol.)
- Dieta żółwia stepowego (pol.)
- Opis żółwia stepowego
- Artykuł o rozmnożeniu żółwia stepowego, wraz ze zdjęciami z wylęgu
- The Reptile Database (ang.).
Bibliografia [edytuj]
- O gatunku i podgatunkach żółwia stepowego
- Cohen M. A.: Russian Tortoise, Testudo horsfieldii
- Pflau B., Fritz Ch.: Care and Breeding of the Afghan or Steppe tortoise, Testudo horsfieldii