Żaba rycząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żaba rycząca
Lithobates catesbeianus[1]
(Shaw, 1802)
Żaba rycząca
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Podrząd Neobatrachia
Rodzina żabowate
Rodzaj Lithobates
Gatunek żaba rycząca
Synonimy
  • Rana catesbeiana Shaw, 1802[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żaba rycząca, żaba byk (Lithobates catesbeianus, Rana catesbeiana) – kosmopolityczny gatunek dużego płaza bezogonowego z rodziny żabowatych (Ranidae), pochodzący z Ameryki Północnej.

Gatunek inwazyjny[4].

Pierwotnie występujący w USA, w ciągu kilkuset lat rozprzestrzeniony przez człowieka do wielu innych miejsc na świecie. Żaba rycząca zamieszkuje obecnie wiele stref klimatycznych i krajów. Łatwo dostosowuje się do nowych warunków. Swą nazwę zawdzięcza wydawanym przez nią odgłosom, podobnym do ryczenia byka. Ludzie zwiększyli obszar jej naturalnego występowania, aby lepiej walczyć ze szkodliwymi gatunkami owadów, jednak jadłospis tego gatunku jest bardzo szeroki i rozmaity, co spowodowało, że stała się poważnym zagrożeniem dla rodzimej fauny rejonów, w których została introdukowana. Bywa hodowana w ogrodach zoologicznych i w domach, a w niektórych krajach jej mięso (żabie udka) jest spożywane przez ludzi. Na terenie swojego występowania, żaba rycząca jest spotykana w podobnych miejscach, co żaby zielone.

Żaby ryczące bywają uznawane za zwierzęta, które nie śpią, na podstawie doświadczenia, z którego wynikało, że nie reagują wolniej na ból, kiedy odpoczywają. Wynik ten nie jest jednak potwierdzony[5].

Rejony występowania[edytuj | edytuj kod]

Żaba rycząca

Części świata, w których żaba ta jest obecnie spotykana na wolności: Ameryka Północna (USA, południowa Kanada), Ameryka Środkowa (Meksyk), Karaiby (Kuba, Portoryko, Jamajka), Ameryka Południowa, północna część Półwyspu Apenińskiego, zachodnia Hiszpania, Europa Zachodnia (Francja, Belgia, Holandia), Jawa, Japonia, północna Tajlandia, Tajwan.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Myszy i inne drobne ssaki, owady, pasikoniki, szarańczaki, świerszcze, chrząszcze, karaluchy, drobne jaszczurki, dżdżownice, muchy, komary i ważki.

Przypisy

  1. Lithobates catesbeianus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Darrel Frost and The American Museum of Natural History: Lithobates catesbeianus (ang.). W: Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 21 maja 2011].
  3. Lithobates catesbeianus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. ISSG Database: List of all species
  5. Chiara Cirelli, Giulio Tononi. Is Sleep Essential?. „PLOS Biology”, 2008-08-26. doi:10.1371/journal.pbio.0060216 (ang.). [dostęp 2013-11-20].