Żagnica ruda
| Żagnica ruda | |
| Aeshna isoceles | |
| (Müller, 1767) | |
Samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | ważki |
| Podrząd | ważki różnoskrzydłe |
| Rodzina | żagnicowate |
| Rodzaj | Aeshna |
| Gatunek | żagnica ruda |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Żagnica ruda, żagiew ruda (Aeshna isoceles) – gatunek ciepłolubnej ważki z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae). Występuje w Europie, głównie środkowej i południowo-wschodniej, lokalnie również w południowo-zachodniej. Spotykana jest wokół zbiorników z wodą stojącą lub wolno płynącą, gęsto porośniętych roślinnością. W Polsce występuje niemal na całym obszarze kraju, poza terenami górskimi.
Długość ciała 73 mm, rozpiętość skrzydeł 90 mm. Imagines latają od maja do czerwca[2].
Żagnica ruda została po raz pierwszy opisana naukowo w 1764 przez O. F. Müllera pod nazwą Libellula isoceles[3]. W literaturze wymieniana jest pod różnymi nazwami, m.in. Aeshna isoceles, Aeshna isosceles, Aeschna isosceles i Anaciaeschna isosceles. Za datę pierwszej publikacji przyjmuje się rok 1797.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Aeshna isoceles. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix - Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239.
- ↑ Species taxon summary: isoceles Müller, 1764 described in Libellula (ang.). AnimalBase. [dostęp 4 września 2010].