Żagnica wielka
| Żagnica wielka | |
| Aeshna grandis | |
| (Linnaeus, 1758) | |
Samiec |
|
Samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | ważki |
| Podrząd | ważki różnoskrzydłe |
| Rodzina | żagnicowate |
| Rodzaj | Aeshna |
| Gatunek | żagnica wielka |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Żagnica wielka (Aeshna grandis) – gatunek owada z rzędu ważek należący do podrzędu ważek różnoskrzydłych. Występuje w Europie północno-wschodniej i środkowej, na wschód do jeziora Bajkał. Szeroko rozprzestrzeniona i pospolita w całym zasięgu swojego występowania.
Całkowita długość ciała 70–77 mm, długość tylnego skrzydła 41–49 mm, rozpiętość skrzydeł sięga 100 mm[2]. Ubarwienie brązowe z żółtymi paskami na tułowiu, niektóre elementy ciała zabarwione są na niebiesko. Skrzydła o lekkim złotobrązowym zabarwieniu.
Jest jedną z najpospolitszych żagnic (Aeshna) w środkowej i centralnej Europie, szczególnie na terenach zalesionych. Zasiedla różne typy wód stojących lub wolno płynących (np. sztucznie utworzone kanały lub starorzecza; samice składają też jaja do zatok wolno płynących rzek). Imagines często spotykane są w rejonach zadrzewionych. Lata od końca maja do października.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Aeshna grandis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Henryk Sandner: Owady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 348. ISBN 83-01-08369-7.
Bibliografia [edytuj]
- Dijkstra K.-D.B. (red.) 2006. Field Guide to the Dragonflies of Britain and Europe. British Wildlife Publishing, Gillingham