Żagnica zielona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Żagnica zielona
Aeshna viridis
Eversmann, 1836
Samiec
Samiec
Samica
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd ważki
Podrząd ważki różnoskrzydłe
Rodzina żagnicowate
Rodzaj Aeshna
Gatunek żagnica zielona
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żagnica zielona (Aeshna viridis) – gatunek ważki z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae), w Polsce pospolity na terenie całego kraju, ale najrzadszy przedstawiciel rodziny, objęty ścisłą ochroną gatunkową[2]. Jedna z największych polskich ważek. Samica składa jaja do wnętrza częściowo zanurzonych liści osoki aloesowatej (Stratiotes aloides)[3]. Stadium larwalne spędzają w wodach stojących. Po kilku latach larwa wychodzi z wody i przeobraża się w postać dorosłą.

Spis treści

[edytuj] Rozmiary

  • Długość: do 9 cm
  • Rozpiętość skrzydeł: do 13 cm
  • Długość larwy: ok. 4–5 cm

[edytuj] Pokarm

Żagnica zielona jest, podobnie jak inne ważki, drapieżnikiem. W skład jej diety wchodzą głównie muchy i komary. Czasem atakuje motyle, jętki i inne ważki. Pożywienie larwy stanowią wodne owady, kijanki i narybek.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Aeshna viridis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237).
  3. Małgorzata Strzałek. Zielony wojownik w natarciu czyli osoka w ekosystemach wodnych (pdf). „Wiadomosci Ekologiczne”. 1, s. 81-107, 2004. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach