Żagory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żagory
Herb
Herb Żagor
Państwo  Litwa
Okręg szawelski
Populacja (2005)
• liczba ludności

2 208
Nr kierunkowy 426
Kod pocztowy LT-84019
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Żagory
Żagory
Ziemia 56°22′N 23°15′E/56,366667 23,250000Na mapach: 56°22′N 23°15′E/56,366667 23,250000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Żagory[1] (lit. Žagarė) – miasto na Litwie, położone w okręgu szawelskim, 26 km od Janiszek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość należała do dóbr królewskich, jako dobra stołowe ekonomii szawelskiej. Po II rozbiorze Polski znalazły się w zaborze rosyjskim. Caryca Katarzyna II podarowała je swojemu faworytowi Zubowowi. Od jego rodziny w 1857 r. odkupił Żagory hrabia D. Naryszkin - dekabrysta. W rękach Naryszkinów do I wojny światowej, przejęte później przez rząd litewski. Naryszkinowie uruchomili w majątku zakłady przemysłowe (fabryka guzików, wstążek, mydła). Obecnie w majątku jest stadnina koni.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Pałac - eklektyczny wybudowany przez Naryszkina w II poł. XIX w. Po I wojnie światowej w pałacu ulokowano gimnazjum, po II wojnie światowej szkoła średnia. Obecnie w pałacu dom opieki społecznej.
  • Zespół budynków dawnego majątku: oficyna dla służby, dom dżokejów, woźniców, dawna szkoła, szpital, młyn wodny, połączony budynek stajni, wozowni i dużego krytego maneżu.
  • Park o pow. 72 ha otacza zespół pałacowo-dworski. Park założono w XVIII w. i przekomponowano w 1900 r. Na największej polanie parku - hipodrom.
  • Wiatrak z 1801 r. blisko rzeki Szwety (Svete). Największy na Litwie, w latach 80. XX w. była w nim restauracja, obecnie zniszczony i opuszczony.
  • Zabytkowy XVI-wieczny układ centralnej części miasta. Rynek i sieć prostopadłych ulic ze starą zabudową (budynki z XVII i XVIII w.). Miasto składa się z 2 części: Stare Żagory - po północnej stronie rzeki, Nowe Żagory - po drugiej stronie rzeki.
  • Kościół parafialny, fundacji króla Zygmunta III z 1623 r. przebudowany w 1805 r. znajduje się w Nowych Żagorach.
  • Kościół katolicki w Starych Żagorach, ufundowany w 1523 r. przez Syrewiczów. Przebudowywany w 1712 i 1844 r. W krypcie szczątki bł. Barbary Umiastowskiej zwanej też Barbarą Żagorską z XVII w. - córki dzierżawcy tych dóbr. W 1963 r. miejscowi komuniści dokonali sekcji zwłok profanując relikwię.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza granicami Polski: Polskie Nazwy Geograficzne Świata. T. II: Europa Wschodnia i Azja. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1996, s. 33. ISBN 83-7144-733-7.