Żararaka
| Żararaka | |
| Bothrops jararaca[1]/Bothropoides jararaca | |
| (Wied-Neuwied, 1824) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Nadrząd | lepidozaury |
| Rząd | łuskonośne |
| Podrząd | węże |
| Rodzina | żmijowate |
| Podrodzina | grzechotnikowate |
| Rodzaj | Bothrops / Bothropoides[2] |
| Gatunek | żararaka |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Żararaka, żararaka pospolita (Bothrops jararaca lub Bothropoides jararaca) – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae) i podrodziny grzechotnikowatych (Crotalinae). Jest jednym z najbardziej niebezpiecznych węży Ameryki Południowej.
Stosunkowo duży wąż – dorastający maksymalnie do 160 cm długości, chociaż przeciętne rozmiary są znacznie mniejsze[3]. Ubarwiony szarawo, zielonawo lub niemal całkowicie czarno. W tylnej części ciała znajduje się nieregularny rysunek[4].
Żararaka występuje w miejscach o bogatej roślinności (plantacje, skraje lasów, zalesione wybrzeża morskie). Spotykana również na drzewach i krzewach[5].
Ze względu na wysoką agresywność żararaka jest uznawana za jednego z najniebezpieczniejszych węży Ameryki Południowej. Według statystyki szpitala im. Vitala Brazila w Butantan w Brazylii – prowadzonej w latach 1954–1960 i opracowanej na podstawie 730 leczonych tam przypadków – węże te spowodowały 87,4% ogólnej liczby ukąszeń. Śmiertelność dorosłych w przypadkach nieleczonych surowicą dochodzi do 8–10%[4].
Przypisy
- ↑ Bothrops jararaca (ang.). Integrated Taxonomic Information System. [dostęp 8 września 2010].
- ↑ Allyson M. Fenwick, Ronald L. Gutberlet, Jennafer A. Evans, Christopher L. Parkinson. Morphological and molecular evidence for phylogeny and classification of South American pitvipers, genera Bothrops, Bothriopsis, and Bothrocophias (Serpentes: Viperidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 156 (3), s. 617–640, 2009. doi:10.1111/j.1096-3642.2008.00495.x (ang.).
- ↑ RW McDiarmid, JA Campbell, T. Touré: Snake Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference. T. I. 1999, s. 511. ISBN 1-893777-01-4.
- ↑ 4,0 4,1 Wacław Jaroniewski: Gady jadowite. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1973, s. 69-71.
- ↑ W. Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
|
||||||||||||||
