Żarowianie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Żarowianie - wschodni odłam Dolnołużyczan, wynarodowiony w XVIII wieku. Zamieszkiwali polskie Łużyce Wschodnie ze stolicą w Żarach. W mieście tym znajdował się ich gród plemienny, który został później zastąpiony przez osadę targową[1]. Na dialekt Żarowian dokonano w 1548 roku przekładu Biblii[2]
Przypisy
- ↑ Tygodnik Katolicki Niedziela - Na szlaku, Przygotowała Magdalena Kozieł
- ↑ T. Jaworski, W. Pyżewicz. Nowy Testament w dziejach i kulturze Europy. 450 rocznica przekładu Nowego Testamentu przez Mikołaja Jakubicę na język dolnołużycki. Zielonogórskie Studia Łużyckie 3, Zielona Góra 2001
