Żegluga Wisła-Bałtyk
Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” -przedsiębiorstwo armatorskie istniejące w latach 1926-1928, zajmujące się transportem węgla z portu w Tczewie do krajów skandynawskich.
Po I wojnie światowej kopalnie Zagłębia Dąbrowskiego zostały odcięte od niemieckiego rynku zbytu. Trudności pogłębiły się po reformie walutowej w 1924 i polsko-niemieckiej wojnie celnej w 1925. Zwiększono wtedy eksport węgla do Skandynawii. Ponieważ Polska nie posiadała jeszcze portu morskiego, korzystano z portu w Tczewie, do transportu używając barek ciągniętych przez holowniki, co pozwalało na wejście na płytką Wisłę.
Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” zarejestrowano jako spółkę 21 czerwca 1926. Głównymi udziałowcami były kopalnie z Zagłębia Dąbrowskiego.
W listopadzie 1926 firma zakupiła 14 pełnomorskich barek i 6 holowników.
Początkowe wyniki ekonomiczne były dobre, ale konkurencja ze strony innych przewoźników (Żegluga Polska oraz Polskarob), przeszkody stawiane przez władze celne w Gdańsku, a także zatonięcie w 1927 holownika i dwóch barek spowodowała duże straty i w 1928 spółkę zlikwidowano. Jeden holownik i pięć barek sprzedano Polskiej Marynarce Wojennej, pozostałe jednostki trafiły do armatorów zagranicznych.
[edytuj] Bibliografia
- Bohdan Huras, Marek Twardowski. Węglowe floty Śląska. , s. 46-53, 2011-03. Okrętownictwo i Żegluga Spółka z o.o.. ISSN 1895-481203 (pol.).
