Żegnaj mi, Rosjo nieumyta
Żegnaj mi, Rosjo nieumyta (ros. "Прощай, немытая Россия") – wiersz rosyjskiego pisarza i poety Michaiła Lermontowa.
Spis treści |
[edytuj] Historia powstania[1]
Poeta w 1840 za pojedynek z synem francuskiego ambasadora został przez sąd wojenny powtórnie skazany na zesłanie na Kaukaz (pierwszy raz był na zsyłce w roku1837 za napisanie wiersza Śmierć poety, w którym oskarżał koła polityczne Rosji o śmierć Puszkina), gdzie Rosja toczyła wojnę z buntującą się lokalną ludnością. Wiersz został napisany prawdopodobnie w połowie kwietnia 1841, kiedy poecie dano 48 godzin na opuszczenie Sankt Petersburga. Inna wersja głosi, że stworzono go na początku maja 1840 w czasie odjazdu Lermontowa na zesłanie na Kaukaz.
Wiersz ten w swojej wymowie jest bardzo agresywny i szokujący, zwłaszcza dla rosyjskiego odbiorcy. Wiersz odzwierciedla z największą ostrością polityczne poglądy Lermontowa w stosunku do reżimu autokratycznego carskiej Rosji.
[edytuj] Słowa wiersza
Nie zachował się rękopis. Znanych jest kilka wersji tego wiersza[2]. Najbardziej prawdopodobna pierwotna wersja[3]:
Прощай, немытая Россия,
Страна рабов, страна господ,
И вы, мундиры голубые,
И ты, им преданный народ.
Быть может, за стеной Кавказа
Сокроюсь от твоих пашей,
От их всевидящего глаза,
От их всеслышащих ушей.
Przypisy
- ↑ Т. П. Голованова, Г. А. Лапкина, А. Н. Михайлова – "Лермонтов М. Ю. Сочинения" (tom 6., М.; Л.: Изд-во АН СССР, wyd. 1954—1957) i tom 2. "Стихотворения, 1832—1841" (wyd. 1954, str. 311—379)
- ↑ ru.wikisource.org – "Прощай, немытая Россия (Лермонтов)"
- ↑ «Русск. архив» (1890, tom 3, № 11, str. 375)
[edytuj] Bibliografia
- Т. П. Голованова, Г. А. Лапкина, А. Н. Михайлова – "Лермонтов М. Ю. Сочинения" (tom 6., М.; Л.: Изд-во АН СССР, wyd. 1954—1957) i tom 2. "Стихотворения, 1832—1841" (wyd. 1954, str. 311—379) (ros.)
- ФЭБ (ros.). [dostęp 2010-12-02].
