Żerdzianka krawiec
| Żerdzianka krawiec | |
| Monochamus sartor[1] | |
| Fabricius, 1787 | |
.jpg&filetimestamp=20070818210444) Żerdzianka krawiec - samiec |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne |
| Rodzina | kózkowate |
| Rodzaj | żerdzianka |
| Gatunek | żerdzianka krawiec |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Żerdzianka krawiec (Monochamus sartor) – owad z rodziny kózkowatych. Występuje w borach szpilkowych. W Europie środkowej dość rzadka. W Polsce można ją spotkać w górskich lasach, na nizinach nieliczna. Okres aktywności: od czerwca do sierpnia.
Chrząszcz o długości 1,5-3,5 cm[2]. Posiada bardzo długie czułki, które u samic są dłuższe od reszty ciała, a u samców do dwóch razy dłuższe od reszty ciała. Wąskie pokrywy skrzydeł samców są czarne, u samic zaś pokryte zazwyczaj licznymi małymi plamami z żółtawych włosków. W przedniej jednej trzeciej pokryw znajduje się charakterystyczne poprzecznie przebiegające zagłębienie. Zdolne do lotu. Aktywne w dzień, prawdopodobnie żywią się sokiem zranionych drzew. Latem zapłodnione samice składają jaja w drzewach (przede wszystkim świerkach i jodłach), gdzie wylęgają się larwy i żerują między korą a drewnem. Techniczny szkodnik drewna, choć ze względu na małą liczebność nie stanowi dużego zagrożenia upraw[2].
Larwy drążą najpierw pod korą, a następnie w drewnie płaskie korytarzyki. Zimują rok lub dwa. Przechodzą przepoczwarczenie pod powierzchnią drewna. Wygryzają sobie okrągły otwór na zewnątrz opuszczając drzewo.
Przypisy
- ↑ Monochamus sartor (ang.). [w:] Fauna Europaea. [dostęp 2012-01-24].
- ↑ 2,0 2,1 Świat zwierząt. Ladislav Korbel (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1993, s. 138-139. ISBN 83-7073-036-1.
