Żerniki Górne
| Żerniki Górne | |
 Widok na wieś od strony południowej z zaznaczoną lokalizacją kurhanu |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | świętokrzyskie |
| Powiat | buski |
| Gmina | Busko-Zdrój |
| Strefa numeracyjna | (+48) 41 |
| Tablice rejestracyjne | TBU |
|
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
  Żerniki Górne
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Żerniki Górne
|
|
 50°28′N 20°48′E / 50.466666666667, 20.8Na mapach: 50°28′N 20°48′E / 50.466666666667, 20.8 |
|
Żerniki Górne – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój[1].
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez wieś przechodzi 
zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.
Badania archeologiczne [edytuj]
Na terenie wsi znajduje się starożytny kurhan wzniesiony w starszym okresie brązu przez ludność kultury trzcinieckiej, przez mieszkańców nazwany Mogiłką (lokalizacja: 50°27′58.0932″N, 20°47′33.7164″E). Jest on usytuowany na lokalnej kulminacji wzgórza znajdującego się na krawędzi lessowego płaskowyżu, który w tym miejscu opada stromo na południe, ku dolince otoczonej innymi wzniesieniami. Prowadzone tu w latach 1965–1968 badania archeologiczne przez Andrzeja Kempistego ukazały też trzy wcześniejsze fazy użytkowania tego miejsca:
- groby w prostokątnych jamach kultury mierzanowickiej i groby niszowe z młodszej fazy kultury ceramiki sznurowej z neolitu (4500-1700 p.n.e.)
- groby z pucharami doniczkowymi starszej fazy kultury ceramiki sznurowej z początków epoki metali (1700-500 p.n.e.).
Jest to największe z poznanych dotąd cmentarzysko (64 groby) ludności grupy krakowsko-sandomierskiej (GKS) i kultury ceramiki sznurowej (KCSz)[2].
Przypisy
- ↑ Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-16].
- ↑ Jacek Wierzbicki: Charakterystyka pozycji kulturowo-chronologicznej cmentarzysk neolitycznych w Osłonkach, Złotej i Żernikach Górnych (pol.). [dostęp 2011-05-18].
|
|||||||||||||||||
