Żleb Karczmarza
Żleb Karczmarza (słow. Krčmárov žľab) – żleb we wschodniej ścianie masywu Gerlacha, opadający z Lawiniastej Przełączki w kierunku Długiego Stawu Wielickiego. Jest to jeden z największych żlebów w Tatrach, jego długość to ok. 800 m. W dolnych partiach ma ok. 100 m szerokości, natomiast w górnych zwęża się i ma jedynie kilkanaście metrów szerokości. Jest bardzo stromy, nawet w lato zdarza się, że jest wypełniony śniegiem. Stanowi jedną z nielicznych w Tatrach drogę typu alpejskiego. Jest również bardzo niebezpieczny z racji samoczynnych lawin kamiennych. U jego wylotu znajduje się Długi Staw Wielicki. Zsypujący się żlebem kamienny gruz utworzył ogromny stożek piargowy, który zasypał już znaczną część Długiego Stawu i nadal go zasypuje.
Nazwa żlebu pochodzi prawdopodobnie od karczmarza, który zajmował się polowaniem na kozice u wylotu żlebu. Powyżej Żlebu Karczmarza znajduje się mniejszy Żleb Darmstädtera, którego piargi również zasypują Długi Staw.
[edytuj] Historia
Pierwsze wejścia żlebem na Gerlach:
- Ludwig Darmstädter, August Otto i Hans Stabeler, 22 lipca 1899 r. – letnie
- Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Klemens Bachleda, Johann Franz (senior) i Paul Spitzkopf, 15 stycznia 1905 r. – zimowe
[edytuj] Bibliografia
- Wawrzyniec Żuławski: Sygnały ze skalnych ścian. Wyd. I. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1954.
- Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
- Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
