Żoliborz Oficerski
Żoliborz Oficerski – osiedle warszawskiej dzielnicy Żoliborz, obecnie w granicach rejonu Miejskiego Systemu Informacji (MSI) Stary Żoliborz, tereny wojskowej spółdzielni mieszkaniowej. Budynki wznoszono od 1922 r. Projektowali je m.in. Kazimierz Tołłoczko, Tadeusz Tołwiński, Romuald Gutt i Rudolf Świerczyński. Domki nawiązują swym kształtem do XVIII wiecznych dworków szlacheckich, posiadają spadziste dachy pokryte dachówką, barokowe attyki oraz ganki z kolumienkami.
W okresie okupacji, w piwnicy domu pod adresem Forteczna 4, od 1940 r. działała tajna radiostacja „Łódź Podwodna”. Nie została odkryta podczas rewizji w 1941 r.
Na przełomie lat 70. i 80. wytyczono trzy nowe ulice: Munka, Jakiela i Szaniawskiego. Niektórym właścicielom pod ich budowę zabrano ¾ powierzchni ogrodów. Wśród sadów i dworków zbudowano wille.
Żoliborz Oficerski znajduje się w okolicach Placu Słonecznego i ulicy Czarnieckiego. Znajduje się tam wiele zielonej przestrzeni, drzew, krzewów i przydomowych ogrodów.
Żoliborz Oficerski zainspirował architekta Sylwestra Pajzderskiego, który na jego motywach zaprojektował Osiedle Warszawskie w Poznaniu[1].
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.303, ISBN 978-83-7503-058-7.
