Żona Potifara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guido Reni, Józef i żona Potifara

Żona Potifara – nieznana z imienia postać biblijna ze Starego Testamentu, Egipcjanka, która próbowała uwieść Józefa.

Była żoną urzędnika Potifara, który kupił Józefa jako niewolnika (Rdz 37,36). Widząc, że Józef jest uzdolnionym człowiekiem, uczynił go wkrótce zarządcą swojego domu i majątku (Rdz 39,1-5). W tym samym czasie żona Potifara, zachwycona urodą Józefa, próbowała go uwieść. Ten jednak stanowczo odrzucił zaloty (Rdz 39,6-9). Pomimo iż kobieta ponawiała swoje namowy codziennie, nie odnosiły one żadnego skutku (Rdz 39,10). Pewnego dnia, gdy nikogo nie było w domu, żona Potifara złapała Józefa za szatę i próbowała namówić go do współżycia. Uciekający Józef pozostawił w jej rękach szatę, którą kobieta następnie pokazała swoim sługom i mężowi oznajmiając, iż została zaatakowana przez próbującego ją uwieść Józefa. W konsekwencji Potifar nakazał go uwięzić (Rdz 39,11-20).

Opowieść o żonie Potifara zamieszczona została także w 12 surze Koranu[1]. W późniejszej apokryficznej tradycji judaistycznej i muzułmańskiej nadano jej imię Zulejka (hebr. זוליכה, arab. زليخة), a cała historia była tematem licznych romansów.

Motyw żony Potifara próbującej uwieść Józefa często pojawiał się w sztuce, sięgali po niego m.in. Rembrandt (Józef i żona Potifara) i Tintoretto.

Przypisy

  1. Ami Ben-Chanan: Qur'an-Bible Comparison. A Topical Study of the Two Most Influential and Respectful Books in Western and Middle Eastern Civilizations. Trafford Publishing, 2011, s. 68-72. ISBN 978-1-4269-5492-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]