Życie jest cudem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Życie jest cudem
Život je čudo
Gatunek dramat, komedia, wojenny, romans
Data premiery Polska 7 stycznia 2005
Ziemia 14 maja 2004
Kraj produkcji  Serbia i Czarnogóra
Język serbski
Czas trwania 154 min
Reżyseria Emir Kusturica
Scenariusz Ranko Božić, Emir Kusturica
Główne role Slavko Štimac, Branislav Lalević
Muzyka Dejan Sparavalo, Emir Kusturica
Zdjęcia Michel Amathieu
Scenografia Milenko Jeremić
Kostiumy Zora Popović
Montaż Svetolik Mica Zajc
Produkcja Maja Kusturica, Emir Kusturica, Alain Sarde
Dystrybucja Gutek Film
Nagrody 2004: (nominacja) Złota Palma Cannes

Życie jest cudem (tytuł oryginalny: serb. Život je čudo / Живот је чудо) – serbski film z 2004 roku w reżyserii Emira Kusturicy. Jest to kolejny z filmów Kusturicy (po m.in. Underground z 1995) traktujący o tematyce konfliktu bałkańskiego[1]. Film nominowany był w 2004 do Złotej Palmy na 57. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem filmu jest serbski architekt z Belgradu o imieniu Luka, który próbuje skończyć projekt swojego życia: turystyczne połączenie kolejowe pomiędzy bośniackim miasteczkiem a Serbią[1][2][3]. Jednak wkrótce wybucha wojna. Pilnując torów, Luka staje się świadkiem szaleństwa, które ogarnia Bałkany. Wydarzenia splatają się z jego życiem prywatnym: jego syn Milosz wyrusza na wojnę, zaś jego żona - śpiewaczka operowa Jadranka, ucieka z muzykiem[2][3]. Luka zostaje sam ze swoimi psami i kotami. Pośród wojennej zawieruchy, w przedziwnych okolicznościach, bohater spotyka miłość swojego życia - młodą Bośniaczkę o imieniu Sabaha, która odmieni jego życie[1][3]. Jest ona jego zakładniczką, którą Luka chce wymienić za syna, który trafił do niewoli[1][2].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Ewelina Nasiadko: Obchody 50. urodzin Emira Kusturicy - rozdajemy bilety! (pol.). Filmweb, 24 listopada 2004. [dostęp 31 stycznia 2015].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Dagmara Romanowska: Cannes 2004. Kusturica wierzy w cuda, a Nossiter ujawnia prawdę o winie (pol.). Stopklatka.pl, 15 maja 2004. [dostęp 31 stycznia 2015].
  3. 3,0 3,1 3,2 Emir Kusturica opowiada o swoim najnowszym filmie (pol.). W: Metropol [on-line]. Filmweb, 7 stycznia 2005. [dostęp 31 stycznia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]