Żydzi górscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Żydzi górscy (samonazwanie: джухур, ros.: горские евреи) - grupa etnolingwistyczna w Federacji Rosyjskiej, licząca według różnych źródeł ok. 20-25 tys. osób. Zamieszkują głównie Rosję (ok. 11,3 tys.), Dagestan (3,6 tys.), Kabardo-Bałkarię (ok. 3,2 tys.). Pewne skupiska także w Azerbejdżanie (ok. 5,5 tys.) oraz Izraelu (ok. 3 tys.).

Górscy Żydzi wyznają judaizm.

Posługują się dialektem języka tackiego, należącym do rodziny języków irańskich, dlatego też uważani są za odłam Tatów, choć identyfikacja z pozostałymi grupami, posługującymi się tym językiem, lecz wyznającymi islam i monofizyckie chrześcijaństwo jest niska. Większość zna także język rosyjski, jako język urzędowy Federacji Rosyjskiej. Niektórzy uczeni uważają, iż język, jakim posługują się Żydzi górscy, jest różny od języka tackiego i stosują określenie: język dżuchuri lub dżuuri (джухури, джуури).

Cmentarz Żydów górskich w Nalczyku, 1993

Dyskutowany jest problem pochodzenia Żydów górskich. Podczas gdy jedni badacze twierdzą, iż w przeszłości Żydzi mieszkając wśród Tatów przejęli ich język, inni twierdzą natomiast, że to Tatowie przyjęli w przeszłości judaizm. Postuluje się również ich pochodzenie od jednego z Dziesięciu Zaginionych Plemion Izraela[1]. Przyjęcie judaizmu przez Tatów wiązane jest czasem z możliwością znalezienia się w X w. pewnych plemion irańskich pod zwierzchnictwem wyznających judaizm Chazarów.

Przypisy

  1. Ausubel Nathan, Pictorial History of the Jewish People, Crown 1953

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]