Żydzi na Madagaskar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Żydzi na Madagaskar – hasło przypisywane błędnie polskim środowiskom prawicowym, będące elementem walki politycznej w Polsce.

Koncepcja żydowskiego osadnictwa na Madagaskarze była jedną z alternatyw rysowanych przez część środowisk syjonistycznych szukających dla narodu żydowskiego nowej formuły politycznej w postaci samodzielnego bytu państwowego. Zagadnienie to omówione jest w artykule Projekt osiedlenia Żydów europejskich na Madagaskarze.

Pomysł powstał w związku z dyskutowanym przed II wojną światową pomiędzy rządami polskim i francuskim (z inicjatywy francuskiego ministra Mariusa Mouteta) pomysłem przekazania Madagaskaru – wówczas francuskiej kolonii – Polsce. Madagaskar miał stać się polskim terytorium zamorskim, pozyskanym drogą cesji od Republiki Francuskiej. W 1937 na Madagaskar udała się specjalna polska komisja rządowa (Komisja Studiów) pod przewodnictwem majora Mieczysława Lepeckiego, byłego współpracownika marszałka Piłsudskiego, w skład której wchodzili również Leon Alter (kierownik wydziału polskiego "Jewish Emigration Association, JEAS", Stowarzyszenia Emigracji Żydowskiej udzielającej pomocy Żydom uchodźcom z Niemiec), Szlomo (Solomon) Dyk (inżynier rolnictwa z Tel-Awiw) celem oceny możliwości realizacji tego planu. Po zakończeniu wizyty członkowie komisji wyrazili rozbieżne zdania: przewodniczący komisji Mieczysław Lepecki twierdził, że całkowicie realne jest przesiedlenie na Madagaskar 40-60 tys. osadników żydowskich, natomiast Żydzi członkowie komisji zaprzeczali temu; Leon Alter wyrażał pogląd, że realna liczba emigrantów żydowskich nie może przekroczyć 2 tys. osób, Szlomo Dyk twierdził, że jest jeszcze mniejsza[1]. Zamierzenia te pokrzyżowała krytyka w prasie zarówno lokalnej, jak i francuskiej i plany te skończyły się na dyskusji, a ostatecznie pogrzebał je wybuch II wojny światowej, kiedy po okupacji Polski, a następnie i porażce Francji w Niemczech powstał Projekt osiedlenia Żydów europejskich na Madagaskarze.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]