Żyj i pozwól umrzeć (film)
| Żyj i pozwól umrzeć Live and Let Die |
|
| Gatunek | sensacyjny |
| Rok produkcji | 1973 |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 121 min |
| Reżyseria | Guy Hamilton |
| Scenariusz | Tom Mankiewicz na podstawie powieści Iana Fleminga |
| Główne role | Roger Moore Jane Seymour Yaphet Kotto |
| Muzyka | George Martin |
| Zdjęcia | Ted Moore |
| Scenografia | Syd Cain |
| Produkcja | Albert R. Broccoli Harry Saltzman |
| Budżet | $ 7,000,000 |
Żyj i pozwól umrzeć – ósmy oficjalny film o przygodach Jamesa Bonda, oparty na podstawie drugiej powieści o Jamesie Bondzie, autorstwa Iana Fleminga z 1954. W postać brytyjskiego agenta wcielił się po raz pierwszy Roger Moore.
007 ma za zadanie zbadać serię 3 morderstw dokonanych na brytyjskich agentach w Nowym Jorku, Nowym Orleanie i na Karaibach.
Spis treści |
[edytuj] Jak powstał film
Jeszcze przed wybuchem afery Watergate, producenci filmowi Cubby Broccoli i Harry Saltzman zaczęli szukać "nowej twarzy Bonda". Miał to być znany aktor, z solidnym doświadczeniem i poczuciem humoru. Te warunki spełniał Roger Moore. Rola Bonda ścigała go od dziesięciu lat. Był brany pod uwagę przy pierwszym filmie "Doktor No", potem także przy kolejnym – "Diamenty są wieczne". Teraz znowu wypłynął jako kandydat do roli. Producenci wahali się, a tymczasem reżyser Guy Hamilton optował za swoim ulubieńcem – Burtem Reynoldsem. Ten jednak stanowczo odmówił: "Jako wielki fan Seana Connery'ego wiem jedno: jestem najlepszym Burtem Reynoldsem na świecie i nie chcę być drugim Seanem Connerym. Nigdy nie zagrałbym Bonda lepiej od niego", powiedział.
Po wielu próbach i castingach z innymi aktorami okazało się, że Roger Moore jest najlepszy. Brytyjczyk o wyszukanych manierach, miał klasę, w dodatku znany był na świecie ze swych telewizyjnych ról, zwłaszcza w serialu "Święty". Zanim stanął przed kamerami, odebrał telefon od Harry'ego Saltzmana. "Posłuchaj Roger, Cubby uważa, że masz lekką nadwagę. Czy mógłbyś coś z tym zrobić?". Oczywiście przeszedł natychmiast na dietę i schudł 13 kilo. Ale wtedy producenci orzekli: "Powinieneś nieco przytyć". Zasugerowali też, żeby skrócił fryzurę. Kiedy dostosował się do ich wskazówek, usłyszał: "Jesteś za gruby! I wciąż masz za długie włosy". I tak to się ciągnęło, aż Roger Moore zaczął popadać w desperację: "Nie rozumiem - dziwił się - mogli sobie przecież od początku wybrać jakiegoś chudego łysego faceta". Potem pozostało mu już tylko zmienić numer swojego domowego telefonu, który kończył się cyframi...007.
Zdjęcia do filmu powstawały na Karaibach, w Harlemie i Nowym Orleanie. Filmowcy zdawali sobie sprawę, że wzbudzą kontrowersje portretując wyrafinowanego białego szpiega wnikającego w świat czarnych zbirów. Postanowili nieco zmiękczyć ten kontrast obsadzając w roli dziewczyny Bonda – Solitaire – białą aktorkę Jane Seymour. W filmie jest też scena, w której Bond tarza się w trawie z czarnoskórą pięknością Rosie Carver (Gloria Hendry), co miało podkreślić brak uprzedzeń rasowych. Bondowi pomagają też dwaj "dobrzy czarni". Reżyser Guy Hamilton w filmie lekko pokpiwa sobie ze staroświeckiej brytyjskości Bonda i każe na niego spojrzeć z przymrużeniem oka. Kiedy 007 zjawia się w Harlemie, wzbudza rozbawienie. Żartują sobie z niego taksówkarz i kelner. Nawet śledzący go agent CIA. Egzotyczny świat, do którego Bond wkracza, wyśmiewa się z jego manier, nawyków i ubrań.
[edytuj] Obsada
- Roger Moore jako James Bond
- Yaphet Kotto jako Kananga/Mr. Big
- Jane Seymour jako Solitaire
- Clifton James jako Sheriff Pepper
- Julius Harris jako Tee Hee
- Geoffrey Holder jako Baron Samedi
- David Hedison jako Felix Leiter
- Gloria Hendry jako Rosie Carver
- Bernard Lee jako M
- Lois Maxwell jako Miss MoneyPenny
- Tommy Lane jako Adam
- Earl Jolly Brown jako Whisper
- Roy Stewart jako Quarrel Junior
- Lon Satton jako Strutter
- Arnold Williams jako Cab Driver
- Joie Chitwood jako Charlie
- Michael Ebbin jako Dambala
- Robert Dix jako Hamilton
- Dennis Edwards jako Baines
- Lance Gordon jako Eddie
- Stephen Hendrickson jako Pan Bleeker
- Sylvia Kuumba Williams jako Płacząca kobieta
- Madeline Smith jako Miss Caruso
[edytuj] Opis fabuły
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Plakat filmu
- Żyj i pozwól umrzeć w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Żyj i pozwól umrzeć w bazie stopklatka.pl