Żylistek szorstki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żylistek szorstki
Deutzia scabra B.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd dereniowce
Rodzina hortensjowate
Rodzaj żylistek
Gatunek żylistek szorstki
Nazwa systematyczna
Deutzia scabra Thunb.
Nov. gen. pl. 1:19, 20, 21. 1781
Synonimy

Deutzia sieboldiana Maxim.,
Deutzia sieboldiana var. dippeliana C. K. Schneid[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Żylistek szorstki (Deutzia scabra Thunb.) – gatunek krzewu należący do rodziny hortensjowatych. Pochodzi z Japonii (wyspy Honsiu, Kiusiu i Sikoku)[2]. W wielu krajach świata, również w Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Morfologia
Pień
Pokrój
Krzew do 3 m wysokości.
Pień
Czerwonobrązowe gałązki, kora łuszcząca się na starszych pędach.
Liście
Jajowato-lancetowate, 6–12 cm długości, pokryte gwiazdkowatymi włoskami, szorstkie.
Kwiaty
Białe, niekiedy z zewnątrz lekko zaróżowione, bardzo okazałe, zebrane w gęste wiechy. Działek i płatków po pięć. Słupek 1, z 3 szyjkami, pręcików 10, rozmieszczonych w dwóch okółkach.

W zależności od odmiany kwitnie od końca kwietnia do końca lipca.

Owoc
Trzykomorowa torebka z licznymi, drobnymi nasionami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest najdawniej uprawianym gatunkiem żylistka. W Polsce jest sadzony w parkach i przydomowych ogródkach[3]. Jest odporny na mróz. Oprócz typowej formy gatunku uprawia się bardziej ozdobne kultywary o pełnych kwiatach, m.in: `Candidissima` o czysto białych kwiatach, `Flore Plena` o pełnych wiatach, na zewnętrznej stronie różowopaskowanych, `Pride of Rochester` o pełnych z zewnątrz fiołkoworóżowych kwiatach[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-28].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
  3. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 1057. ISBN 83-214-1305-6.
  4. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.