Żyworódka pierzasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żyworódka pierzasta
Kalanchoe pinnata Blanco1.147-cropped.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina gruboszowate
Rodzaj kalanchoe
Gatunek żyworódka pierzasta
Nazwa systematyczna
Kalanchoe pinnata (Lam.) Pres.
Syn. pl. 1:446. 1805
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Starr 080327-3835 Kalanchoe pinnata.jpg
Rozmnóżki

Żyworódka pierzasta (Kalanchoe pinnata) – gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae). Pochodzi z Madagaskaru, rozprzestrzeniona została także i stała się gatunkiem inwazyjnym w Azji, Australii i wyspach Oceanu Spokojnego oraz w Ameryce Środkowej[2]. W Polsce jest jednym z kilku gatunków rozmnóżek uprawianych jako rośliny pokojowe.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Polska nazwa rodzajowa pochodzi od nietypowego sposobu rozmnażania się roślin z rodzaju Kalanchoe. Dawniej ten gatunek wraz kilkoma innymi zaliczany był przez niektórych botaników do rodzaju Bryophyllum (płodnolist), co po grecku oznacza kiełkujący liść i nazwa ta dobrze oddaje sposób rozmnażania się tej rośliny. W języku polskim roślina ta nazywana jest także kalanchoe pierzastym, płodnolistem pierzastym, kielichowym lub briofilum pierzastym. W języku łacińskim również posiada wiele synonimów świadczących o tym, że przez różnych botaników była różnie klasyfikowana: Bryophyllum calycinum Salisb., Bryophyllum pinnatum (Lam.) Oken, Cotyledon pinnata Lam., Crassula pinnata L. f., Kalanchoe pinnata var. calcicola H. Perrier, Sedum madagascaricum Clus. ex Fröd.[2]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, prosta, gruba, nierozgałęziająca się, naga. Dochodzi do 1,8 metra wysokości[3].
Liście
Soczyste, pierzasto podzielone, składają się z 3–5 owalnych listków z ząbkowaną krawędzią[3].
Kwiaty
Wyrastają na długich pędach, tworząc wierzchotkę. Mają zielonkawobiałą, purpurowo nabiegłą, 4-łatkową, cylindryczną koronę, 8 pręcików i 4 słupki. Roślina zakwita uprawiana w Europie Środkowej zimą.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, sukulent liściowy i pędowy. Roślina żyworodna, jednak w odróżnieniu od niektórych innych przedstawicieli tego gatunku nie tworzy licznych rozmnóżek na brzegu liści (tak jak np. żyworódka Daigremonta). Rozmnóżki pojawiają się na brzegach liści, pomiędzy ich ząbkami zwykle po ich odłamaniu, gdy leżą na podłożu[3]. Rozmnóżki wyrastając na soczystych liściach posiadają pewien zapas wody i mogą przez jakiś czas przetrwać niesprzyjające warunki (susza), a gdy tylko wilgotność gleby im na to pozwoli, szybko kiełkują. Roślina może ukorzeniać się także z łodygi i liści.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza
Posiada szerokie zastosowanie lecznicze, stosowana zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie. Ma działanie wirusobójcze, grzybobójcze i bakteriobójcze.
Roślina ozdobna
W klimacie umiarkowanym jest uprawiana w doniczkach jako roślina pokojowa.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Nie lubi nadmiaru wody, gdyż powoduje to gnicie korzeni, podlewać należy ją więc umiarkowanie. W zimie powinna przebywać w dobrze oświetlonych miejscach (np. na parapetach okiennych). W lecie można ją wynieść na balkon. Gdy nadmiernie wyrośnie, staje się brzydka, w związku z czym należy ją wcześniej przez rozmnóżki rozmnożyć, a stare egzemplarze wyrzucić. Rośnie dobrze w każdej żyznej ziemi, nie powinna ona tylko być ciężka, gliniasta. Po przekwitnięciu należy ściąć kwiatostan, by nie wytwarzały się nasiona (wyglądają nieładnie, a ich wytwarzanie osłabia roślinę). Rozmnaża się ją poprzez rozmnóżki, które doskonale ukorzeniają się.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-11].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-22].
  3. 3,0 3,1 3,2 Air Plant (ang.). W: Flowers of India [on-line]. [dostęp 2010-08-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Rak: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Cz. II. Edward Kawecki (zdjęcia). Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1998. ISBN 83-7073-089-2.
  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.