Żywot Briana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żywot Briana
Life of Brian/Monty Python's Life of Brian
Gatunek komedia
Data premiery Ziemia 17 sierpnia 1979
Polska 28 maja 2004
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 94 min.
Reżyseria Terry Jones
Scenariusz John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Główne role John Cleese
Graham Chapman
Terry Gilliam
Eric Idle
Terry Jones
Michael Palin
Muzyka Geoffrey Burgon
Zdjęcia Peter Biziou
Scenografia Terry Gilliam
Roger Christian
Montaż Julián Doyle
Produkcja John Goldstone
Dystrybucja Warner Bros.
Wikicytaty Żywot Briana w Wikicytatach

Żywot Briana (Life of Brian / Monty Python's Life of Brian) - brytyjski film z 1979 roku w reżyserii Terry'ego Jonesa będący jednym z kilku filmów fabularnych zrealizowanych przez grupę Monty Python.

Jako scenografię Terry Gilliam i Roger Christian wykorzystali opustoszałą scenografię po innym filmie (Jezus z Nazaretu[1]), ulokowaną w Tunezji. Robocze tytuły tego filmu brzmiały: Jezus Chrystus: Żądza chwały, Ewangelia według Św. Briana oraz Brian z Nazaretu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Żywot Briana jest to komedia będąca jednocześnie paralelą Nowego Testamentu, a dokładniej życia Jezusa Chrystusa. Odczytać można też go jako satyrę na masowo produkowane filmy o tematyce religijnej. Tytułowy Brian jest synem Żydówki i Rzymianina, urodzony w tym samym czasie co Jezus, czego można się domyślać z początkowych scen filmu, gdy Trzej Królowie docierają z darami do niego, jednakże po złożeniu darów zauważają swój błąd i odbierając w bezceremonialny sposób jego matce prezenty udają się do położonej niedaleko stajenki.

Właściwa fabuła filmu dotyczy problemów dorosłego Briana, który początkowo wraz z matką ma możliwość wysłuchania ośmiu błogosławieństw, zupełnie nierozumianych przez zgromadzonych przed Jezusem ludzi. W dalszej części filmu przez splot różnych przypadków wiąże się z Narodowym Frontem Wyzwolenia Judei, do którego pragnie się przyłączyć, jednakże wobec nieufności jego nielicznych członków wyznaczona jest mu misja sabotażu polegającego na wypisaniu na murze hasła Rzymianie idźcie do domu. Misja ta zostaje jednak przerwana przez rzymskich legionistów, z których jeden dopatruje się błędów gramatycznych i nakazuje przepisać hasło poprawnie 100 razy. Gdy Brian kończy swą pracę inny patrol zauważa go i zaczyna się niekończący pościg i ukrywanie się głównego bohatera przed prześladowcami.

W trakcie filmu pojawiają się specyficzne dla Monty Pythona dygresje, jak np. przypadkowe znalezienie się Briana w groteskowym statku kosmicznym, który uciekając przed innymi obcymi przelatuje część galaktyki, by rozbić się w miejscu, w którym Brian do niego wskoczył.

W przypadkowy też sposób główny bohater staje się prorokiem, za którym ciągnie się sznur wyznawców, nie dający mu spokoju, nawet wówczas, gdy chce spędzić czas z ukochaną w domu swej matki. Uciekając przed tłumem wielbicieli trafia do dołu, w którym czas na milczeniu spędzał miejscowy pustelnik, powodując jego wrzask (i przerwanie milczenia po 18 latach) i ściągając na siebie uwagę.

Nie chcąc się już w nic wplątywać, wpada w coraz większe tarapaty. W końcu zostaje skazany na ukrzyżowanie. Jedyną osobą, która próbuje się za nim wstawić, jest właśnie jego dziewczyna Judith, którą poznał wśród spiskowców z Frontu Wyzwolenia Judei. Podczas gdy Piłat wraz z zaproszonym przyjacielem Wielgasem Kutasem (Biggus Dickus) próbują ustalić, komu należy się amnestia, tłum wykrzykuje różne imiona, naigrawając się z wady wymowy Piłata. W końcu pada imię Brian i okazuje się, że jest to jedyny skazaniec, który rzeczywiście został skazany. Na polecenie Piłata oddział żołnierzy podąża na miejsce, gdzie ustawione są krzyże ze skazańcami, jednak po zapytaniu Który to Brian? główny bohater pogrążony w rozpaczy nie odpowiada, za to odpowiada inny z łotrów. Wynika z tego groteskowa walka o życie, gdy każdy wskazuje na siebie jako na osobę o takim imieniu. Jedna z odpowiedzi brzmi Ja i moja żona. Pod krzyżem Briana pojawiają się różne postacie: zawiedziona na nim matka, dodatkowo mu złorzecząca; Judith wyrażająca dumę z jego postawy; oddział wojowników, którzy pod krzyżem popełniają rytualne samobójstwo. Wcześniej pojawia się delegacja Frontu z odczytem na jego cześć. Film kończy piosenka Always look on the bright side of life (Zawsze patrz na jasną stronę życia) śpiewana przez wszystkich powieszonych na krzyżach.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz

Przypisy

  1. Roger Ebert: Monty Python's Life of Brian (ang.). rogerebert.suntimes.com, 2004-06-18. [dostęp 2010-08-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]