Żywy parowóz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żywy parowóz kolei turystycznej na torze szerokości 180 mm (skala 1:8). Budowa modelu zajęła 14 000 godzin w ciągu 15 lat
Piękna Helena

Żywy parowóz – w pełni sprawny parowóz, będący pod parą. Najsłynniejszym polskim żywym parowozem jest „Piękna Helena” serii Pm36.

Nazywa się tak każdy parowóz niezależnie od wielkości, także modele i zabawki napędzane parą.

W pełni funkcjonalne modele parowozów budowane są na tor o szerokości 260 mm w skali VI. Posiadają wiernie odtworzoną konstrukcję oryginału, kocioł typu parowozowego często opalany węglem. Armatura kotła jest wzorowana na oryginale. Maszynista i palacz w jednej osobie siedzi na tendrze. Wiernie i w miarę łatwo można budować modele na tor szerokości 22 mm (skala S) oraz 45 mm (skala G). Najmniejsze żywe parowozy próbuje się budować na tor szerokości 6,5 mm (skala Z).

Zwykle nie są one dokładnymi kopiami oryginału, a jedynie nawiązują do niego zasadą działania. Często dla uproszczenia budowy maksymalnie ogranicza się liczbę osi i stosuje uproszczony silnik oscylacyjny. Takie były też najwcześniejsze modele kolejowe.

Modelarze budujący żywe parowozy od podstaw należą do elity, a wartość gotowego modelu często przekracza wartość samochodu[jaką wartość?/jakiego samochodu?].

Prosty model ogrodowy na torze 16 mm


Linki zewnętrzne [edytuj]

Commons in image icon.svg