Ǵore Jowanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ǵore Jowanowski
Imię i nazwisko Ǵorǵe Jowanowski
Data i miejsce
urodzenia
22 marca 1956
Skopje, Jugosławia
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub brak
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1974-1977
1977-1978
1978-1986
1986-1988
1988-1989
Wardar Skopje
FK Crvena zvezda Belgrad
Wardar Skopje
Samsunspor
Ankaragücü Ankara
53 (1)
1 (0)
216 (9)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1980-1985  Jugosławia 12 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2001-2002
2002
2002-2004
2004-2007
2007-2008
2008-2009
2010
2011
 Macedonia
Samsunspor
Sloga Jugomagnat Skopje
FK Rabotniczki Skopje
Milano Kumanowo
Metalurg Skopje
CSKA Sofia
 Bangladesz

Ǵore Jowanowski[1] (lub Ǵore Jovanovski, cyryl. Ѓope Joвaнoвcки, właśc. Ǵorǵe Jowanowski; ur. 22 marca 1956) – macedoński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W ciągu trwającej blisko piętnaście lat kariery piłkarskiej występował w czterech klubach, m.in. Crvenie zvezdzie Belgrad. Jednak najdłużej grał w Wardarze Skopje: łącznie przez jedenaście sezonów. W lidze jugosłowiańskiej zdominowanej głównie przez kluby z Serbii Wardar nie odnosił większych sukcesów. Najlepszym wynikiem klubu z tego okresu jest piąte miejsce w sezonie 1984-1985, gwarantujące grę w rozgrywkach Pucharu UEFA. Piłkarską karierę Jowanowski zakończył w Turcji.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Działalność szkoleniową rozpoczął we wrześniu 2001 roku, kiedy został selekcjonerem reprezentacji Macedonii, zastępując Dragana Kanatlarowskiego. Po raz pierwszy poprowadził kadrę w spotkaniu eliminacji do Mundialu 2002 ze Szwecją (1:2). W kolejnych meczach zanotował trzy remisy i cztery porażki, m.in. po 0:5 z Słowacją i Wegrami oraz 0:3 z Finlandią. Po tym ostatnim spotkaniu, z styczniu 2002, Jowanowski otrzymał wymówienie.

Przez kolejne siedem lat prowadził kluby z ligi macedońskiej. W tym okresie zdobył szereg trofeów, dzięki czemu trzykrotnie otrzymał tytuł najlepszego trenera ligi. Dwukrotnie wygrał mistrzostwo kraju (z FK Rabotniczki Skopje), dwukrotnie wicemistrzostwo (raz z Rabotniczki, raz z Milano Kumanowo) oraz raz Puchar Macedonii (z Sloga Jugomagnat Skopje).

W sierpniu 2010 został trenerem CSKA Sofia, jednak już trzy miesiące później został zwolniony. Bezpośrednią przyczyną dymisji była przegrana 0:2 z Rapidem Wiedeń w rozgrywkach Ligi Europy, jednak wcześniej szkoleniowiec zanotował także kilka porażek w lidze.

Niecały rok później, w czerwcu 2011, otrzymał propozycję prowadzenia reprezentacji Bangladeszu. Przyjął ją, jednak jeszcze w tym samym miesiącu został zastąpiony przez swojego rodaka Nikolę Iliewskiego.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Macedonii 2005 i 2006 oraz wicemistrzostwo Macedonii 2007 z FK Rabotniczki Skopje
  • wicemistrzostwo Macedonii 2009 i finał Pucharu Macedonii 2009 z Milanem Kumanowo
  • Puchar Macedonii 2004 z Sloga Jugomagnat Skopje

Przypisy