σ-ciało zbiorów cylindrycznych
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Do weryfikacji chociażby z tym [1], poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
σ-ciało zbiorów cylindrycznych – w matematyce, a szczególnie w teorii miary i analizie funkcjonalnej, σ-ciało wykorzystywane często podczas studiów nad miarami probabilistycznymi i zmiennymi losowymi na przestrzeniach Banacha.
Dla przestrzeni liniowo-topologicznej
σ-ciało zbiorów cylindrycznych
definiuje się jako najuboższe σ-ciało (tzn. z najmniejszą liczbą zbiorów mierzalnych) o tej własności, że wszystkie elementy przestrzeni sprzężonej
są funkcjami mierzalnymi. W ogólności
nie jest tym samym co σ-algebra borelowska na
która jest najuboższą σ-algebrą zawierającą wszystkie podzbiory otwarte 
Bibliografia[edytuj]
- Michel Ledoux, Michel Talagrand: Probability in Banach spaces. Berlin: Springer-Verlag, 1991, s. xii+480. ISBN 3-540-52013-9. MR1102015 (zob. rozdział 2)