(110) Lydia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (110) Lydia | |
| Odkrywca | Alphonse Borrelly |
| Data odkrycia | 19 kwietnia 1870 |
| Nr kolejny | 110 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny rodzina Lydia |
| Półoś wielka | 2,7338 j.a. |
| Mimośród | 0,0779 |
| Peryhelium | 2,5207 j.a. |
| Aphelium | 2,9469 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 190 dni |
| Śr. prędkość | 17,99 km/s |
| Inklinacja | 5,97° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 86 km |
| Masa | 6,7 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | (10 h 55 min 37 s) h |
| Albedo | 0,18 |
| Jasność absolutna | 7,8m |
| Typ spektralny | Typ M |
| Średnia temperatura powierzchni | ~168 K |
(110) Lydia – planetoida z pasa głównego planetoid.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Została odkryta 19 kwietnia 1870 roku w Marsylii przez Alphonse'a Borrelly'ego. Nazwa planetoidy pochodzi od Lidii, starożytnego państwa w zachodniej Azji Mniejszej.
Orbita [edytuj]
(110) Lydia okrąża Słońce w ciągu 4 lat i 190 dni w średniej odległości 2,73 j.a. Od Lydii wzięła nazwę rodzina planetoidy Lydia.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (110) Lydia | Następna planetoida | …
