(116) Sirona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (116) Sirona | |
| Odkrywca | Christian Peters |
| Data odkrycia | 8 września 1871 |
| Nr kolejny | 116 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 2,7686 j.a. |
| Mimośród | 0,1400 |
| Peryhelium | 2,3811 j.a. |
| Aphelium | 3,1562 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 221 dni 16 godzin |
| Śr. prędkość | 17,81 km/s |
| Inklinacja | 3,56° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 72 km |
| Masa | 3,9 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | 12,028 h |
| Albedo | 0,26 |
| Jasność absolutna | 7,8m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~167 K |
(116) Sirona – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,61 lat w średniej odległości 2,77 j.a. Została odkryta 8 września 1871 roku w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork przez Christiana Petersa. Nazwa planetoidy pochodzi od Sirony, bogini celtyckiej.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (116) Sirona | Następna planetoida | …
