(1249) Rutherfordia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(1249) Rutherfordia
Odkrywca Karl Reinmuth
Data odkrycia 4 listopada 1932
Nr kolejny 1249
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,2241 j.a.
Mimośród 0,0759
Peryhelium 2,0552 j.a.
Aphelium 2,3931 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 116 dni 13 godzin
Śr. prędkość 19,97 km/s
Inklinacja 4,87°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 12,41 km
Okres obrotu (18 h 13 min 23 s) h
Albedo 0,27
Jasność absolutna 11,54m
Średnia temperatura powierzchni Typ S K

(1249) Rutherfordiaplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 117 dni w średniej odległości 2,22 j.a. Została odkryta 4 listopada 1932 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha. Nazwa planetoidy pochodzi od Ernesta Rutherforda (1871-1937), nowozelandzkiego chemika i fizyka, laureata nagrody Nobla[1] lub od miasta Rutherford w stanie Nowy Jork[2]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1249) 1932 VB.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Paul Herget - The Names of the Minor Planets (1968)
  2. Rutherford (ang.)
… • poprzednia planetoida(1249) Rutherfordianastępna planetoida • …