(130) Elektra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(130) Elektra
Odkrywca Christian Peters
Data odkrycia 17 lutego 1873
Nr kolejny 130
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 3,1227 j.a.
Mimośród 0,2090
Peryhelium 2,4700 j.a.
Aphelium 3,7753 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 189 dni 6 godzin
Śr. prędkość 16,67 km/s
Inklinacja 22,87°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 182 km
Masa 6,3 × 1018 kg
Średnia gęstość 2,0 g/cm3
Okres obrotu 5,225 h
Albedo 0,08
Jasność absolutna 7,1m
Typ spektralny Typ G
Średnia temperatura powierzchni śred. ~157K
max. (-23 °C) 251 K
Satelity naturalne 1 - S/2003(130) 1

(130) Elektra – duża planetoida z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta przez Christiana Petersa 17 lutego 1873 w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork. Nazwana planetoidy pochodzi od Elektry, postaci z mitologii greckiej znanej z tragedii Sofoklesa.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita 130 Elektry jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,87°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 5 lat i 189 dni, krążąc w średniej odległości 3,12 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 16,67 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Elektra ma średnicę ok. 182 km. Jej albedo wynosi 0,08, a jasność absolutna to 7,1m. Asteroida ta zalicza się do planetoid typu G. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 157K.

Księżyc asteroidy[edytuj | edytuj kod]

W roku 2003 teleskop Keck II wykrył obecność małego księżyca Elektry o średnicy 4 km, orbitującego w odległości ok. 1170 km od tej planetoidy. Obecnie nosi on tymczasowe oznaczenie S/2003 (130) 1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • poprzednia planetoida(130) Elektranastępna planetoida • …