(144) Vibilia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (144) Vibilia | |
| Odkrywca | Christian Peters |
| Data odkrycia | 3 czerwca 1875 |
| Nr kolejny | 144 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny rodzina Vibilia |
| Półoś wielka | 2,6544 j.a. |
| Mimośród | 0,2355 |
| Peryhelium | 2,0291 j.a. |
| Aphelium | 3,2797 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 119 dni 15 godzin |
| Śr. prędkość | 18,28 km/s |
| Inklinacja | 4,80° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 142,38 km |
| Masa | 3,0 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 2,0 g/cm3 |
| Okres obrotu | 13,819 h |
| Albedo | 0,0597 |
| Jasność absolutna | 7,91m |
| Typ spektralny | Typ C |
| Średnia temperatura powierzchni | ~171 K |
(144) Vibilia – planetoida z pasa głównego asteroid.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Została odkryta 3 czerwca 1875 roku w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork przez Christiana Petersa. Nazwa planetoidy pochodzi od Vibilii, bogini z mitologii rzymskiej.
Orbita [edytuj]
(144) Vibilia okrąża Słońce w ciągu 4,33 lat w średniej odległości 2,65 j.a. Od tej planetoidy wzięła nazwę rodzina planetoidy Vibilia.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
… | Poprzednia planetoida | (144) Vibilia | Następna planetoida | …