(23) Thalia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(23) Thalia
Odkrywca John R. Hind
Data odkrycia 15 grudnia 1852
Nr kolejny 23
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,6286 j.a.
Mimośród 0,2338
Peryhelium 2,0142 j.a.
Aphelium 3,2431 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 95 dni 17 godzin
Śr. prędkość 18,12 km/s
Inklinacja 10,11°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 107,5 km
Masa 1,3 × 1018 kg
Średnia gęstość 2 (?) g/cm3
Okres obrotu (12 h 18 min 29 s) h
Albedo 0,25
Jasność absolutna 6,95m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni 164 K
Satelity naturalne brak

(23) Thalia – jedna z wielu średniej wielkości planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta 15 grudnia 1852 roku przez Johna Russella Hinda w Londynie.

Nazwa asteroidy pochodzi od Talii, która była muzą komedii w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita planetoidy jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 10,11°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 96 dni krążąc w średniej odległości 2,63 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 18,12 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(23) Thalia ma średnicę ok. 107,5 km. Jej albedo wynosi 0,25, a jasność absolutna to 6,95m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga ok. 164K. Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S. Jej powierzchnia jest stosunkowo jasna i zawiera krzemiany.

Ciało to rotuje w czasie 12 godzin i 18 minut.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • Poprzednia planetoida(23) ThaliaNastępna planetoida • …