(2867) Šteins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(2867) Šteins
Planetoida 2867 Šteins
Planetoida 2867 Šteins
Odkrywca Nikołaj Czernych[1]
Data odkrycia 4 listopada 1969[1]
Nr kolejny 2867
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,3651[1] j.a.
Mimośród 0,1449[1]
Peryhelium 2,0223[1] j.a.
Aphelium 2,7079[1] j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 232 dni 19[1] godzin
Śr. prędkość 19,37 km/s
Inklinacja 9,94[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 6,67 × 5,81 × 4,47 km
Okres obrotu (6 h 2 min 56 s) h
Albedo 0,35 ± 0,05
Jasność absolutna 12,4[1]m
Typ spektralny Typ E
Średnia temperatura powierzchni ~181 K

(2867) Šteinsplanetoida z grupy pasa głównego planetoid.

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Została odkryta 4 listopada 1969 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Półwyspie Krymskim przez Nikołaja Czernycha. Nazwa planetoidy pochodzi od Kārlisa Šteinsa, łotewskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2867) 1969 VC.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

(2867) Šteins okrąża Słońce w ciągu 3 lat i prawie 233 dni w średniej odległości 2,365 j.a. Mimośród jej orbity wynosi 0,145. Płaszczyzna jej orbity nachylona jest do ekliptyki pod kątem 9,94°.

Badania (2867) Šteins[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2008 roku planetoida była obiektem badań sondy kosmicznej Rosetta. 4 sierpnia 2008 sonda rozpoczęła kampanię obserwacyjną planetoidy za pomocą kamer zainstalowanych na pokładzie. 5 września sonda znalazła się w odległości 800 km od planetoidy przelatując koło niej z prędkością względną 8,6 km/s. Do naukowych celów przelotu koło planetoidy należało badanie jej właściwości fizycznych i chemicznych, badanie kinematyki planetoidy (rotacji wokół własnej osi) a także porównanie powierzchni (2867) Šteins z powierzchniami innych planetoid oraz badanie interakcji wiatru słonecznego z planetoidą.

W wyniku badań rozmiary planetoidy określono na 6,67 × 5,81 × 4,47 km. Albedo planetoidy wynosi 0,35. Na podstawie wykonanych zdjęć stwierdzono, że cała powierzchnia planetoidy pokryta jest kraterami. Odkryto 23 kratery o średnicy ponad 200 m, największy z nich ma średnicę wynoszącą blisko 2 km[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • poprzednia planetoida(2867) Šteinsnastępna planetoida • …